Canada Rondreis 2004                                                                                                Terug naar startpagina

Maandagochtend, 23 augustus 2004, we zijn er weer klaar voor. De koffers staan gepakt klaar in de huiskamer, de trolley en beautycase staan er naast. Alles bij elkaar toch nog een aardig gewicht. De tocht zal nagenoeg 4 weken zijn en dan sleep je wel het nodige mee. Niets overbodigs maar je moet met veel dingen rekening houden. Is het warm of wordt het aanzienlijk kouder. Later blijkt dat we het bij het rechte eind hadden....het werd kouder. Omdat ik wist dat de economy class overboekt zou kunnen zijn wilden we graag als eerste proberen in te checken dus wat vroeger van huis af. Lenie en alle bagage afgezet en ik heb de auto op de mij welbekende plaats op Schiphol Oost neergezet en met de bus teruggereden. Na 5 minuten ging de incheck balie open en waren we de 2e om in te checken. Omdat de mogelijkheid voor ons aanwezig was om te up-graden naar de business class hebben we dit meteen doorgegeven. Heerlijk een paar uurtjes in de hal hangen, de taxfree shops bekijken en wachten tot de instaptijd. Precies op tijd werd de vliegtuigdeur gesloten en konden wij vanuit de business class ons vertrek vieren met een glaasje champagne. Het is tenslotte vakantie.

De vlucht naar Edmonton duurt ongeveer 9 uur en met wat eten, drinken en slapen gaat het redelijk snel. Niet dat wij in Edmonton moeten zijn maar het is een gecombineerde vlucht naar Calgary. In Edmonton moet iedereen het vliegtuig uit en dus ook onze koffers. Edmonton is de luchthaven waar je Canada binnenkomt en moet je hier dus door de immigration heen. Na een uur is het weer instappen geblazen en blijft er een lampje branden in de cockpit. Daar gaat ons mooie schema. Maar veiligheid gaat voor en binnen een uur gaan we alsnog de lucht weer in. De vlucht naar Calgary bedraagt ongeveer een half uur dus dat is zo gepiept. Onze horloges staan inmiddels opeens 8 uur vroeger dan in Nederland. Om 18.30 uur Calgary tijd komen we aan bij ons hotel in Down Town Calgary en dat is dus 02.30 in de nacht in Nederland. We gaan direct de stad verkennen met een warme jas aan want het is maar 9 graden en dat is dus behoorlijk koel. In Chinatown genieten we van een onvervalste, originele Chinese maaltijd. De soep ziet er raar uit maar smaakt best, het hoofdgerecht is prima en de Chinese thee natuurlijk ook. Dan komt het dessert.....dat ziet er aardig uit maar smaakt naar ??? dus dat laten we maar staan. Dan wordt het tijd om de luikjes te sluiten want lokale tijd 21.30 is het mooi geweest. Het is inclusief tijdverschil een heel lange dag geworden.

Dinsdag 24 augustus.

Natuurlijk vroeg wakker na een heerlijke nachtrust en gaan we op zoek naar een ontbijt. Dat hadden we al bedacht toen we een kaartje zagen van een restaurant. Dit ligt niet ver van het hotel en we stonden opeens in een soort Western wijk, midden in het zakencentrum. We waren absoluut niet de eersten die kwamen, een kwartier wachten voordat er weer wat ruimte was. Het was warm en zeer gezellig. Het ontbijt rijkelijk uitgebreid en de koffie stroomde in de grote bekers, keer op keer. Met een voldaan gevoel gingen we een uur later op weg naar een telefooncel om te bellen naar het verhuur bedrijf dat om 9 uur openging. Je kunt beter maar meteen weten hoe laat je kunt komen. In de contracten staat namelijk tussen 14.00 en 16.00 uur. Dus misschien hebben we geluk maar het kan ook laat worden en dat zou jammer zijn. Of we met een uurtje al konden komen??? Natuurlijk, no problem at all. Dus Lenie, we gaan direct naar het hotel, de koffers ophalen en een taxi nemen. Even over 10 uur zaten we dus bij het verhuur station en een uur later waren we bezig met het deels uitpakken van de koffers. Dan is dat allemaal vast weg en ontstaat er wat ruimte in "ons" motorhome. De eerste rit is maar kort. Boodschappen doen. Een grote supermarkt waar we alles wat we nodig denken te hebben kunnen kopen. Dus gewoon de dagelijkse zaken. De vriezer gaat al aardig vol en de grote koelkast is tevens aardig bezet. Daarna gaat de rit in de richting van Edmonton omdat de eerste campground ongeveer 125 km noordelijk van Calgary ligt en ongeveer 150 km ten zuiden van Edmonton. Redelijk in het midden dus en genoeg voor een eerste dag. De campground is snel gevonden in het Red Lodge PP. De rest van de bagage wordt uitgepakt en het bed opgemaakt. Onze eerste wandeling gaat langs de Red Deer river en over de campground. 

                                                                                 

Woensdag 25/8/04

Het wekkertje geeft om 07.00 uur aan dat het binnen 9.5 graden is. Behoorlijk koel dus en buiten zal het dan wel een stukje kouder zijn. Geeft niet, het is gewoon een andere kou dan in Nederland, niet onaangenaam dus. Na het ontbijt rijden we om 08.45 richting Edmonton. Het is nog een 150 kilometer rijden en we willen niet al te laat bij 's werelds grootste overdekte winkelcentrum aankomen. Het is in de stad best druk en we moeten goed op de borden letten. Er zijn vrij kleine bordjes die je naar de Mall sturen en we vinden het dan ook snel. Motorhome op een parkeerterrein neergezet en aan de overkant gaan we dus even winkelen. Als je binnenkomt lijkt het alsof je op Broadway binnenkomt, Mainstreet West Edmonton Mall. Wow !!! Het is inderdaad gigantisch, meer dan 800 winkels, ruim 100 eet en drinkgelegenheden, een kleine uitvoering van Six Flags, een ijshockey wedstrijd baan en een zwemparadijs van jewelste, kompleet met reusachtig golfbad en een entertainment gedeelte waar duik demonstraties worden gegeven vanaf een hoge duikplank en waar je met een onderzeer de omgeving kunt verkennen. Je zal er moeten winkelen. Dit is fun, je bent er uren zoet maar op een gegeven moment ben je het ook zat. Om 14.30 vertrokken we weer op weg naar Wabamun Lake PP, een kleine 75 kilometer westwaarts.

                                                                                  

Bij aankomst in het dorpje Wabamun kopen we eerst een mooie barbecue, 10 kilo briketten, aanmaakblokjes en 2 bundels hout voor een kampvuur. Daarna rijden we een stukje terug naar Wabamun Lake PP en nemen een heerlijk koud biertje in de zon. De BBQ is redelijk snel in elkaar gezet en het eindresultaat is een overheerlijke steak. Het wordt tijd voor een vuurtje want het wordt erg fris, 9.5 graden ! Toch is dit genieten tot ongeveer 22.00 en dan gaan we lekker slapen.

Donderdag 26/8/04

We zijn vroeg op, 06.45 en lijken wel gek, maar ontbijten dus ook vroeg en gaan een eindje wandelen richting het meer. Na een uurtje wordt het tijd om de volgende "haven" te gaan opzoeken en rijden in de richting van Whitecourt. Onderweg even Tim Hortons aangedaan voor koffie en iets lekkers en in een grote super nog even wat boodschappen gedaan. In het dorp Fox Creek de tourist information opgezocht en naar de campground gereden. Dit is Iosegun PP en gaat 11 kilometer over een redelijk slecht te berijden gravelroad. Langzaam aan dus en als het kan de beste stukje opzoeken want het rammelt behoorlijk. En daar zien we opeens een zwarte beer. Doodgemoederd steekt dit gevaarte ons pad over en trekt zich schijnbaar niets van ons aan. Even snel de camera erbij, foto klikken en dan kuiert het beest een zandpad af. Grappig, vlak naast de campground. Dat wordt dus toch oppassen vanavond. Het is heerlijk stil op de campground en we rusten een tijdje uit in het zonnetje, zal vast wel met een biertje zijn geweest. Daarna wandelen we naar Iosegun lake waar we genieten van het uitzicht en de rust, rust en nog eens rust. De BBQ wordt daarna gretig opgestookt en alweer een grote steak gaat eraan. Ook het kampvuur laait weer op want afkoelen doet het snel.

Vrijdag 27/8/04

Het lijkt niet normaal maar we zijn weer vroeg op en wandelen weer lekker in de omgeving, gelukkig geen beren tegengekomen. Om 08.30 vertrekken we, terug naar Fox Creek alleen is het nu net gaan regenen. Jammer. De 11 kilometer terug duurt bijna een halfuur. In Fox Creek hebben we even koffie gedronken en gaan op weg naar Valley View, een klein plaatsje meer naar het noorden. De zon schijnt inmiddels weer en we maken een wandelingetje in het plaatsje. De tocht gaat verder naar Youngs Point PP waar we om 12.45 aankomen. De zon is er nog steeds en na het verkennen van de campground drinken we alweer een biertje. We besluiten alvast alles klaar te maken voor een pan macaroni. Dus Lenie gaat uien snijden en een aardige portie knoflook, zodat Henk die straks kan gaan bakken. Nu, de pan macaroni was dermate groot dat we na het eten nog twee grote porties moesten invriezen en nog een deeltje overhielden voor de lunch morgen of overmorgen middag. Een paar gebakken eieren erbij en een plak ham van 2 cm dik, da's smullen, ook in Canada.

                                                 

                                                                                   

Daarna wandelen we naar het meer en genieten, met volle teugen. Ook het kampvuur doet het goed maar om 21.45 gaat het regenen, naar binnen dus en kijken hoe het vuur langzaam dooft. Ook wij doven onze lichtjes en slapen heerlijk in alle rust!

Zaterdag 28/8/04

Het wordt bijna een ritueel. Vroeg wakker, vroeg ontbijten en dan direct wandelen. Voor we de campground afrijden legen we eerst nog even de 2 vuilwatertanks en vullen drinkwater bij. We zitten nog maar net binnen en het begint opeens hard te regenen. Hindert niet want het is relaxed rijden en het is binnen warm. Wat gaat daar??? Een wolf ! Dat hadden we nu niet direct verwacht. We kunnen niet stoppen voor een foto en zo'n beest gaat niet zitten poseren totdat je eventueel weer terug bent. Jammer maar helaas. In het visitors centre van Grande Prairie bellen we naar het thuisfront met onze telefoonkaart. Voor C$ 10.00 kun je bijna 3 kwartier bellen. Dat is dus absoluut niet duur. De volgende stop in de stad is een shopping area en kochten daar weer nieuwe Canadese shirts. De oude zijn zo langzamerhand wel versleten. Ook de koelkast en vriezer willen we weer wat opvullen dus brood en vlees in de vriezer en 4 liter melk voor de lunch. ( voor de komende dagen dan, hoor ). Musreau Lake PP ligt niet zover van Grande Prairie vandaan en om 14.30 hebben we weer een schitterend plekje te pakken. Ook nu weer een verkenningswandeling naar het meer en daarna.....juist, een biertje in het zonnetje. Trouwens, de fotopagina zal dit af en toe wel verduidelijken.

Zondag 29/8/04

Het ontbijt wordt er alweer vroeg uitgewandeld en om 09.30 gaat de rit naar Grande Cache, oftewel Smokey River PP. Het lijkt wel alsof de smoke er nu al is want de rit kenmerkt zich door veel nevel een zeer laaghangende bewolking. We zitten natuurlijk wat hoger in de bergen en we vertragen soms de snelheid. Toch is het een mooie rit. De campground is makkelijk te vinden en we selecteren een leuke site. Na het inschrijven gaan we naar het plaatsje Grande Cache. Het plaatsje ligt in de bergen en het is er echt heerlijk fris. We gaan eerst even naar het visitor centre voor kaarten van het plaatsje ( makkelijker dan foto's maken ) en we hebben een aangenaam gesprek met de lady. Het is zondag en we hebben wat te wassen. Kijk, de coin laundry is open dus wat doen we. We parkeren de camper pal voor de deur, nemen 5 parkeerplaatsen in ( angle parking ) en vullen een wasmachine. In de tussentijd kunnen wij het winkelcentrum even bekijken. Niet gek voor zo'n kleine plaats. Na 3 kwartier is de was klaar en gaat het geheel in de droogtrommel, muntjes erin en wij... gaan de macaroni eten die we eerder overhielden. Gewoon even de generator gestart en hup, alles de microwave in. Raar idee eigenlijk. Sta je op een parkeerplaats tegenover de laundry met draaiende generator om je eten even op te warmen. Maar ach, dat is daar allemaal niet zo gek. Bij terugkomst op de campground wandelen we langs de Smokey River maar  regen gooit roet in het eten en we gaan terug om kaarten te schrijven. Gelukkig klaart het snel op en zitten we 's avonds weer aan het kampvuur waarbij Lenie zowat in slaap valt.

Maandag 30/8/04

De kaarten gaan bij het postkantoor in de bus en wij gaan ontbijten. Niet in de camper maar in een restaurant. Gewoon even wat anders. Het uitzicht is grandioos. Tegen mooie bergketens aan zitten kijken met besneeuwde toppen. Halverwege de ochtend vertrekken we in de regen in de richting van Hinton naar               Gregg Lake PP. Onderweg komen we een hert tegen. Bij het meer gebruiken we onze lunch want de zon schijnt weer heerlijk en het uitzicht natuurlijk mooi. Als we de camper op de site hebben gestald gaan we weer terug wandelen naar het meer. Lang konden we niet meer genieten want we horen een onheilspellend gerommel in de verte...onweer. Dus maar in een snelle pas terug want de lucht begint steeds dreigender te worden en het onweert al stevig. We halen de camper met grote spetters op onze T-shirts. Toch zitten we om 17.00 uur bij een kampvuur te genieten van een kop soep. Het is met het weer een beetje halen en brengen. De BBQ komt zoals nagenoeg elke avond weer van stal en er gaat een top sirloin grilling stake op. Deze weegt 370 gram en kost omgerekend maar € 3,60. Probeer dat maar in Nederland. We kunnen dineren aan onze picknick tafel en om 22.00 regent het eventjes. Voor ons mooi tijd om op te ruimen en de binnenkant van onze ogen te gaan bekijken.

Dinsdag 31/8/04

We worden Canadees wakker en ontbijten Canadees. Dus gebakken eieren met spek. Ik wou dat we dit spek ook in Nederland konden kopen. Om dit zware ontbijt even te schudden na gebruik maken we een heerlijke wandeling. De volgende stop is het William A. Switzer PP. Onderweg zien we een bord wat aangeeft dat er een uitkijkpunt zou zijn. Dat leek ons ook wel leuk en we gaan van de weg af. Dit wordt weer een lekker stuk gravelroad maar dan in de bergen. Het is redelijk goed te doen en na 6 kilometer hebben we nog niets gezien. Wel is de bergwand links van mij een steile naar beneden. Dat ziet Lenie gelukkig niet. Opeens is er een open ruimte in het bos maar geen uitkijk. De weg verder wordt opeens een stuk smaller en wat slechter. Sommige stukken lijken wel van gedroogde klei en ik begin het toch iets benauwd te krijgen. Zou er wel iets zijn verderop? Kunnen we straks nog wel draaien? Want met ruim 9 meter motorhome is dat op een bergweggetje van amper 4 meter breed een probleem. Ik zag het al gebeuren...een kilometer achteruitrijdend op een steile bergweg met gravel en harde klei. Maar opeens een open ruimte en ja hoor een huis en een toren. We hebben het gevonden. Ook kunnen we er gewoon omkeren. Dat is al heel wat. Nadat ik was uitgestapt komt er een mevrouw uit het huis, de trap een stukje af en vraagt wat we zoeken. Dit is namelijk privé terrein. Oeps, sorry, we didn't know. Maar we werden toch uitgenodigd om op het deck van het uitzicht te komen genieten. Een gastvrij gebaar. De lady ( zeker in de 60 ) blijkt een brandwacht te zijn. Ze leeft in dat loghouse van mei tot en met september en als het gevaar voor bosbranden aanwezig is dan moet ze de hele dag van 09.00 tot 21.00 uur in de brandtoren zitten. Dus niet even snel naar beneden omdat je iets vergeten bent, nee blijven zitten waar je zit. Heel apart. De weg naar beneden met gepaste snelheid gereden want een uitglijder de diepte in ( Lenie ziet het nu wel natuurlijk ) hebben we liever niet. In Hinton doen we weer wat boodschappen en gaan door naar Jasper. We weten inmiddels dat personeel van de National Campgrounds in staking zijn dus moeten we helaas genoegen nemen met een mega campground, Whistlers Campground. Ach, het is absoluut niet slecht maar niet wat we gewend zijn. Bij het ophalen van openhaard hout hoort Lenie opeens iets tussen de bomen. Een groep Elk's scharrelen wat rond en zijn natuurlijk alert. We gaan maar weer weg naar onze site. Vanavond wilde het vuurtje niet zo makkelijk branden maar uiteindelijk hadden we toch wat brand in ons houtstapeltje..

PS. Twee dagen voor onze aankomst in het W.A. Switzer PP is er een aanval geweest door een cougar op een kind op de campground. De aanval is door de aanwezige volwassenen met schoppen en slaan afgebroken en is het kind daarna met verwondingen opgenomen in een ziekenhuis. Volgens kenners was de cougar mogelijk gestrest door grote groepen wolven en heeft zich afgereageerd op een kleiner wezen, een kind dus. Er is de dagen erna nog jacht op de couger gemaakt echter zonder resultaat. ( http://www.bcadventure.com/adventure/wilderness/animals/cougar.htm )

Woensdag 01/9/04

Onze campground ligt aan de highway die dwars door de Rocky Mountains gaat, van Jasper naar Banff. Dit keer zullen we er niet overheen rijden. Dat hebben we een paar jaar geleden al eens gedaan. Zou natuurlijk niet erg zijn om het nog eens te zien want het blijft overweldigend mooi. Wij rijden een stukje terug naar Jasper en doen nog even een paar boodschapjes waarna we vertrekken richting Prince George in British Columbia via highway 16 north. We rijden voorlopig nog even in een ruig berggebied maar zien van bijvoorbeeld Mount Robson Park en de gelijknamige berg niet erg veel vanwege nevelig weer. Jammer want Mount Robson is een gigant om naar te kijken. Ongeveer op dat moment moeten we onze klokken nog een uurtje terugdraaien vanwege het passeren van een tijdsgrens. Het is dus op dat moment 9 uur vroeger dan in Nederland. De weg naar Prince George is bijna 300 kilometer lang. Het is een highway maar dat is absoluut niet te merken aan het verkeer en soms ook niet aan de weg. Lijkt meer op een lokale weg dan een snelweg. Dat rijd natuurlijk sowieso al lekker relaxed. Een redelijk plaatsje onderweg is McBride waar vandaan we proberen te emailen. Dat mislukt jammerlijk door falende computer instellingen en ik weiger dan ook te betalen. De dametjes die bij de computerhoek hoorden hadden er verder geen verstand van en vonden dat ik gewoon moest betalen. Wat doe je dan?! Natuurlijk, om de manager vragen. Die vond ik verderop in het gebouw en die was van mening dat als ik niet tevreden was ik absoluut niet hoefde te betalen. Kon zich goed voorstellen dat je na het samenstellen van een uitgebreide e-mail ietwat gefrustreerd voelt als het systeem niet werkt. Dag McBride. Onderweg krijgen we aardig wat regen te verduren en als we rond 14.45 bij de campground komen van Purden lake PP dan regent het nog. We zoeken een ruime site uit en ik hang een briefje aan de post dat deze bezet is. Vanavond komt een attendant langs om geld op te halen en wij besluiten om met camper en al naar de shelter aan het meer te rijden om toch te kunnen barbecuen. Daar zit je droog en heb je een mooi uitzicht. Helaas krijg ik de grote houtkachel niet lekker brandend. Komt mogelijk door het natte weer en dat ik geen klein aanmaakhout heb. Beetje vuur en veel rook uit de schoorsteen en daar blijft het jammer genoeg bij. Het is al donker als de attendant langs de shelter komt om ons in te schrijven en geld te collecteren. We hebben een geanimeerd gesprek met hem. Het is 21.00 uur geweest als we onze site gaan opzoeken. Het is dan natuurlijk al pikkedonker en dan moet je a: je site even opzoeken in het stikdonkere bos en b: veilig achteruit manoeuvreren met je ruim 9 meter. Dat hebben we vaker gedaan en ook in het donker gaat dat prima. Lenie staat links achter de camper en geeft met een zaklantaarn aan of het goed gaat en tot hoever ik kan rijden. Veiligheid gaat toch voor.

Donderdag 02/9/04

Het is nog niet droog geweest sinds gisteravond. We vertrekken om 08.30 uur voor de laatste 50 kilometer naar Prince George. Als we daar aankomen is het droog! We zien zelfs blauwe lucht. We zien langs de weg een reclamebord van Harly Davidson !!! Da's waar ook, we zouden hier voor een kennis zoeken naar een T-shirt van een dealer. Snel de route tijdens het voorbij rijden zien te onthouden en dat hielp. Het T-shirt hebben we! In de stad hebben we koffie gedronken en als we wilden konden we zelfs buiten zitten. We kozen voor een plaatsje binnen. Ten eerste was het behoorlijk fris buiten en binnen konden we even een paar Canadese kranten lezen. Even de headlines. Om 12.00 uur gaan we weer southbound, richting Quesnel ( spreek uit: kwennél ). Ook aan het begin van deze stad was weer een grote shopping area waar we hebben gefoerageerd. Even voor een vergelijk voor de prijsbewuste lezers. Een outside round steak van 0.765 kilo kostte C$ 8.42. Dat is dus ruim 750 gram vlees voor ongeveer € 5,50. En wat voor vlees ! We moesten vanaf Quesnel ongeveer 85 kilometer naar het oosten voor onze uitgezochte campground bij Barkerville. Een eindje omrijden maar ach. Aan het eind van de weg is dan ook echt het eind van de wereld. Het dorpje Barkerville blijkt niet meer dan een toeristische attractie. Een nagebouwd ( mogelijk met authentieke delen ) goudzoeker stadje. De campground, Lowhee PP ligt een kilometer ervoor. Het is er rustig en we rusten lekker uit in een matig zonnetje. Daarna het terugkerende ritueel. Barbecuen en vuurtje stoken.

Vrijdag 03/9/04

Hetzelfde traject gaan we weer terug naar Quesnel. Absoluut een mooie weg en gebied om doorheen te rijden. We zitten vandaag op de 2000 kilometerstand. Over die 85 km doen we ongeveer 1 1/2 uur. Na Quesnel komen we bij Williams Lake aan. Een middelgrote plaats waar we weer even bellen met het thuisfront. Omdat de campground bij Canim Lake niet meer bestaat ( op de kaart van 2003 nog wel genoemd ) besluiten we om naar Mahood Lake PP te rijden. De gravelroad zou in goede conditie zijn werd ons verteld, althans, voordat het ging regenen. Inderdaad, de weg was prima. Totdat....! Tot aan Canim Lake was het een smalle en kronkelige van asfalt voorziene weg. Dat ging zeker zo'n 45 kilometer lang en we dachten nog dat het dus allemaal wel meeviel. Opeens begon direct na Canim Lake dus toch de gravelroad. In goede conditie??? Bij lange na niet. Vol met gaten, wasbordachtige delen, weinig gravel of soms teveel gravel, kortom, dat viel dus tegen. De weg was nu nog maar 35 kilometer lang, dachten we cynisch. De hele kar schudde door elkaar. Veel bochten, stijgen, dalen en aardige afgronden. Morgen zouden we dezelfde weg weer terug moeten !! Aan de verkeerde kant van de weg zagen we een diep spoor en merkten op dat je zeker bij het afdalen behoorlijk de snelheid eruit moest halen en niet te dicht langs de kant rijden. Pas om 16.00 uur kwamen we aan op Mahood PP wat aan het begin van Wells Gray park ligt. Het is vanaf onze benadering ook de enige toegangsweg tot dat enorme natuurpark. Onze site ligt 50 meter van het meer af en kunnen dat vanuit de camper dan ook prachtig zien liggen. Het is ook daar stil om ons heen. Een oudere attendant komt 's avonds weer stageld ophalen en op onze vraag welke weg we morgen beter kunnen terugrijden adviseert hij ons toch dezelfde weg te nemen. De andere is waarschijnlijk mogelijk nog slechter. We weten nu wat het is. De wandeling die we die dag maakten ging een stukje het Wells Gray park in. Je kunt er enorme trails maken maar dan moet je en meer tijd hebben, niet alleen zijn en de geschikte kleding, schoeisel en materialen hebben. Dus wij maakten er maar een gewonde wandeling van. Weer goed op je omgeving letten, liedje fluiten, harder praten want ook hier wonen de beren. Wij zijn er maar op bezoek. Als je aan het meer zit en je blik gaat automatisch op oneindig dan weet je opeens weer wat stilte is.

Zaterdag 04/9/04

Na een heerlijke nachtrust vertrokken we weer naar Willams Lake over de ons bekende gravelroad. We reden op ons gemak weer terug en opeens merkte Lenie op dat er een diep spoor naast de weg was. Ik zei dat ik niet in de gaten had dat we alweer bij het spoor van de vorige dag waren maar Lenie zei dat het wat anders was. Ze had volgens haar ook iets zien liggen. Voet voorzichtig op de rem, in z'n achteruit en een honderd meter achteruit. Kon ook wel want erg veel verkeer is er absoluut niet. Een paar auto's per dag misschien. Hier is het, riep Lenie. De camper op de extra rem en ik eruit. Verdraaid, een diep spoor aan de rand en...........een paar meter dieper keken we tegen de bodemplaat en 4 wielen van een auto aan. Dat ziet er niet goed uit. De autoradio was door de klap uit de auto geslingerd en lag nog aan de kant. Wat te doen?? Roepen, is there somebody, hello, is there somebody !!!???? Het bleef stil. Naar beneden gaan?? Geen optie want het is veel te steil en we hebben geen touwen om vast te maken aan de camper om mezelf een eindje te laten zakken. Shi....t. Dit hadden we gisteren niet aangetroffen dus moest dit gisteravond, afgelopen nacht of vanmorgen vroeg zijn gebeurd. Even goed kijken of er andere tekenen waren. In en bij het diepe bandenspoor zagen we voetstappen. Niet van ons. Omdat we daar niets konden verrichten namen we aan dat deze voetstappen van of de onfortuinlijke automobilist waren of van iemand die daar geholpen heeft. De auto werd gelukkig door de bomen die enkele meters lager stonden enigszins tegengehouden. Een geluk voor de ongelukkige. Zowel in het plaatsje Canim lake als in de grotere stad 100 Mile House hebben we geen direct contact kunnen krijgen met de RCMP om dit voorval te melden. Da's dan jammer, graag of heel niet. Als we nu gekerm of geroep hadden gehoord hadden we het wel heel anders opgelost, 911. Al met al waren we iets later met onze werkzaamheden bezig dan verwacht. Een coin laundry gebruiken, boodschappen doen, koffie drinken met iets lekkers erbij en tanken. Alweer tanken. Om 13.30 vervolgden we onze tocht naar Bridge Lake PP. Een mooie rit. Ook hier zelf een plaatsje uitzoeken en we vonden een site vlak bij de boat launch, dus naast het meer. We lagen een meter of 10 hoger. De stoeltjes naar buiten en met een koud biertje is het weer genieten geblazen. Ik ga een keer kijken bij een paar Canadezen die de boot uit het water halen en heb een gezellige conversatie. Wat later krijgen we een korte onweersbui en daarna hoor je het geluid van de Loon's, de bekende  Canadese watervogels.

Zondag 05/9/04

Bij het ontwaken is het in de camper 6.8 graden om 07.00 uur. Fris dus. Even de verwarming aan en ten tijde dat we gaan ontbijten is het alweer wat aangenamer. De volgende grote plaats is Kamloops waar we vlakbij de volgende campground hebben uitgezocht. Onderweg passeren we een paar kleine plaatsjes zoals Little Fort, Barriere en een meer, Lake Lac la Roche, wat ontzettend langgerekt is. Onderweg moet ik op de rem voor een aantal herten op de weg. gevarenlichten aan en de grote vrachtwagen achter ons heeft het gelukkig ook op tijd in de gaten. Die geeft op zijn beurt ook weer aan dat er wat is en zo staat het aanwezige verkeer gewoon stil. Dit duurt misschien een minuutje en dan verdwijnen de herten weer naar de bosrand en kan iedereen weer door. Dit gebeurt nu eenmaal in dit land. Als we in het Paul Lake PP aankomen is het in de schaduw 22,5 graden en tijd voor een lekkere warme lunch. Ik ga een grote pan uien bakken en als dat bijna klaar is gaan er enkele tomaten in en een aardig aantal teentjes knoflook. Dat met peper en zout op de boterham is echt smullen. Om dit wat te verteren besluiten we om de Beach trail te doen. Niet spectaculair en lang maar een aardige afdaling naar het meer. Daar zijn zeer goede voorzieningen voor de day use area en gaan even op een bankje zitten kijken. Omdat het heerlijk weer is en we nog meer willen wandelen starten we met een andere trail. Deze gaat vanaf het meer behoorlijk steil omhoog en voor een aardige afstand. Hier merkten we dat de conditie niet 100% was maar met af en toe een tiental seconden adempauze kwamen we toch boven op dit stuk van de berg. Nu was het wat makkelijker lopen door het bos en we ontdekten dat er aardig wat bessen aanwezig waren. Oeps, dus dat zou beren kunnen betekenen. Daar gaan we weer, de paden op, de lanen in, al fluitend en luidruchtig pratend. Het volgende spoor waren zeer verse berenklauwen op de grond. Deze waren uitermate vers !!! Nog meer oppassen en blijven fluiten. Juist met al die bochtjes op het pad levert het risico op van een onverwachte ontmoeting met een beer. Lijkt wel leuk allemaal maar we komen er liever niet zomaar een tegen. Ja, van een afstand wel maar hier was geen afstand mogelijk. De beer heeft het valse fluiten kennelijk niet kunnen waarderen en heeft zich niet laten zien. Houden zo! Uiteindelijk kwam de campground weer in zicht en dan voel je je weer iets rustiger. Niet meer zo erg om je heen heen te kijken, gewoon lopen. Hé, de buurman heeft een bijl. Ik er naar toe en vragen of ik die even kon lenen. Kon ik mooi die grote moppen hout wat kleiner maken. Wel zo gemakkelijk bij het starten van een campfire. Thanks a lot. Hebben we dan een biertje verdiend of niet? De BBQ rookt die avond net zo lekker als de avonden daarvoor. Lang leve de vriezer aan boord.

Maandag 06/9/04

Bij het vertrek van Paul lake campground legen we nog even de tanks en vullen drinkwater bij. Lenie maakt nog even een foto van het beren waarschuwingsbord. Om 09.00 uur gaan we richting Kelowna. Daar zouden we als alles goed is op visite gaan bij een Nederlander ( Erik ) die vorig jaar is getrouwd met een Canadees meisje ( Sarah ). Hem kenden we van onze aangetrouwde familie, een broer van onze schoonzus dus. Onderweg passeren we kleine plaatsjes zoals Monte Creek, Westwold en Falkland waar we een koffie stop doen. In een plaatselijke koffietent krijgen we 2 grote bekers lekkere koffie en een behoorlijk stuk Brownie. Kosten? ......        C$ 4.00 ( dus ongeveer € 2.25 !!! ) Het laatste stuk van de route naar onze campground bij Kelowna gaat over de oude highway welke smal is en zich slingerend in het landschap bevindt. Soms worden er extra waarschuwingen gegeven over de zeer smalle en bochtige stukken. Als een grote vrachtwagen ons tegemoet zou komen dan zou dat passen en meten worden. Om 12.00 uur bereiken we de campground in Bear Creek PP en zoeken een mooie site uit, betalen aan de gate voor 2 nachten en bellen naar onze bekende. Met een halfuurtje zijn we er wel, zei ik. Het laatste stuk vanaf de campground tot aan de brug naar Kelowna is nog steeds slingerend en steil. Kelowna ligt aan de overkant van Okanagan Lake en we gaan over een floating bridge die ruim 650 meter lang is. De gehele brug, dus met voor- en einddeel is natuurlijk nog veel langer. Met de plattegrond in de hand vonden we hun adres al snel. Vreemde gewaarwording overigens met iemand te praten die je jaren niet meer hebt gezien en dan opeens weer ontmoet in Canada. We zijn met z'n vieren de stad in geweest en rondgelopen in de downtown area. Na enkele uren namen we bij hun huis weer afscheid van elkaar en besloten Lenie en ik te gaan eten bij Montana's. Een bekend restaurant waar we minstens een halfuur moesten wachten voordat er weer wat ruimte zou zijn. Helemaal niet erg want de temperatuur buiten was heerlijk. Zo ook de vleesgerechten die we kregen. Meer dan genoeg en uiterst smakelijk. Een emmer drinken erbij en dan zit je dus vol. Gewoon vol. Inmiddels was het natuurlijk donker om 21.00 uur en zouden we dus ook in het donker die hele smalle bergweg over moeten. Afijn, eerst maar de stad door en de brug over. Dat gaat natuurlijk prima. Daar begint het smalle, bochtige deel. Gewoon erg rustig aan, af en toe groot licht erbij om te bepalen waar de bochten nu precies zitten ( of ophouden ) en dan gaat het prima. Na een minuut of 15 komen we heelhuids aan op onze site. De temperatuur is nog steeds heerlijk en we genieten dus buiten bij het vuur na van deze alweer leuke dag.

Dinsdag 07/9/04

Omdat we ook deze dag hier zouden blijven hebben we wat meer tijd voor andere dingen. Zo gaan we tijdens het ontbijt aan het meer kijken ( dat is 100 meter verder ) want een helikopter blijft maar heen en weer en rondvliegen. Het is er een met drijvers en een paar keer landt de heli dan ook op het wateroppervlak. Tijdens de vlucht vaart er met grote snelheid ook een boot in dezelfde richting. Wat zou er allemaal aan de hand zijn? We denken dat er opnames worden gemaakt voor een film of zoiets. Nog geen fel zonlicht en rust in de omgeving zou een goede opname reden geweest kunnen zijn.Een uurtje later horen we weer geluiden op het water. 2 boten zijn druk bezig om enorme bergen hout te verslepen naar een opslagbassin aan de rand van het meer. Er zijn meer van die opslagbassins want bij Kelowna staat een grote houtverwerkende fabriek. Grappig om te zien hoe die 2 bootjes met die enorme kolossen van bomen omgaan. Maar we willen weer terug naar Kelowna. Gezellig de winkels bekijken en proberen de batterijlader die ik in een andere stad had gekocht weer in te ruilen, de chique boulevard aflopen, dus even gewoon stad-ten.( wat een woord, hoe schrijf je dat eigenlijk ? ) Uiteindelijk ben je het wel zat en nu bij daglicht gaan we weer naar de kronkelweg en zitten om 17.15 uur aan een koud biertje. We bekijken ook nog even de mooie kleding die we hebben gekocht. Heerlijk voor de koudere dagen ( in Nederland dan ). Want vandaag was het met 24 graden niet bepaald nodig.

Woensdag 08/9/04

Toch vertrekken we weer vanaf deze campground voor een volgende etappe en rijden nu voor de 5e keer over de smalle en bochtige weg naar Kelowna. Dwars door de stad in de richting van Coldstream. Dat laten we links van ons liggen om via achteraf wegen in de richting van ons doel te gaan. Juist op deze manier kom je langs die leuke kleine plaatsjes. In Lumby drinken we koffie met een lekkere koek natuurlijk en rijden naar Needles waar we met een veerboot moeten oversteken naar de andere kant van Arrow Lake. De overtocht duurt 5 minuten en kost niets. Dan is het via een mooie weg langs het meer naar onze campground McDonalds Creek PP alwaar we om 13.45 aankomen. We rijden de campground op en gaan op zoek naar een mooie site. Er is bijna niemand te zien dus keuze volop. Stoppen maar. Hier is een site waar we direct toegang hebben tot het meer. Lenie onderzoekt even of dat echt zo is en onderwijl zie ik in mijn buitenspiegel iemand komen aanrennen. Een Canadese vraagt of we vannacht van plan waren te blijven waarop ik bevestigend antwoord. We kunnen hun site krijgen want ze gaan een dag eerder weg. De site is dus al betaald en waarom zouden we dat aanbod niet aannemen ? We bedanken ze vriendelijk en ook vanaf die site hebben we directe toegang tot het strand ( ik noem het maar strand ) van het meer. De stoeltjes op het brede strand neergezet en even lekker met de neus in de zon. Op een site even verderop strijkt ook een stel neer maar dan met een tentje. Waar ze zin in hebben. Ook die pakken de stoeltjes op en gaan lezen op het strand. Tegen etenstijd ( burgerlijk maar je krijgt op bepaalde tijden trek ) maken we een kop overheerlijke soep en genieten. We zien wel dat het weer gaat veranderen want een heel eind verderop zien we de lucht steeds donkerder worden, het begint te rommelen en het wordt daar nog donkerder. De bergen zijn niet meer te zien en het weerlicht ontzettend. Wij zitten bij wijze van spreken nog in de zon. Ook het andere stel zit fascinerend naar het schouwspel te kijken. De donderklappen zijn knoerend hard en weerkaatsen over het meer tussen de bergen. Toch gaat achter ons nu de lucht ook veranderen en dat voorspelt niet veel goeds. Dan maar naar de camper waar ik besluit om nog maar snel de BBQ aan te steken want een lekker stuk vlees....... Ik red het ook maar net. Het vlees is klaar en daar begint de narigheid. regen, stortregen, bliksem, onweer en wij genieten binnen van dit schouwspel en ons eten. Gelukkig wordt het later op de avond weer droog en ik wil naar buiten. Even een vuilniszakje wegbrengen en de heerlijk frisse boslucht opsnuiven. Lang blijft het niet droog want nog maar net binnen horen we al weer getik van de regen op het dak. Slaapt toch lekker.

Donderdag 09/9/04

Het weer ziet er goed uit, droog in ieder geval. We maken een lekkere wandeling langs het meer en gaan aan het begin van de campground weer naar boven. Zo krijgen we ook nog even een indruk van de campground waar verder bijna niemand is. Om 09.00 uur rijden we naar Nakusp, een kleine 10 kilometer verderop langs het meer. We zagen dat de vorige dag al liggen en hoopten dat het niet was weggespoeld door het noodweer. Het blijkt een leuk plaatsje waar we ook weer wat boodschappen konden doen en...koffie drinken met lekkers. Jawel, het is bijna een gewoonte. Vanuit Nakusp moeten we over en mooie weg naar Galena Bay alwaar we weer een ferry moeten nemen naar de overkant van het meer, Shelterbay. De overtocht duurt in tegenstelling tot de vorige dag een half uur. Een breder stuk dus om over te varen. De boot gaat 1x per uur en blijkens de auto's en vrachtauto's die staan te wachten gaan we het niet in 1 keer redden. Jammer maar we hebben alle tijd. Voor ons staan nog een paar campers en een grote log truck. De volgende overtocht zouden we dus halen. Ach, iedereen staat gewoon in de rij    ( gewoon op de weg dus ) en je hebt minstens een uur de tijd voor een wandeling en een praatje. In de camper lunchen we maar alvast. Om 13.00 uur zitten we op de ferry en zien bij aankomst aan de overkant 4 tankauto's staan die over moeten. Die mogen alleen maar mee als er beperkte bezetting van passagiers is op de boot, dus die gaan dan mee en blijven alle andere wachtenden gewoon een keer extra staan. Het is dan niet anders. Wij vervolgen in ieder geval onze weg in de richting van Revelstoke. De volgende campground die we wilden hebben was gesloten vanwege de staking. Dus moesten we uitwijken naar Illecillewaet midden in het Glacier National park. Om 14.30 bepalen we onze site voor die nacht en staan enkele meters vanaf een sterk stromende rivier. Wat een geluid. We herinneren ons dat we 8 jaar geleden hier ook hadden gestaan, op een andere site wellis waar maar dat was ons wel bijgebleven. Ook de trail die we liepen kwam ons bekend voor. Alleen de brug over de rivier was buiten gebruik en de nieuwe brug was nog niet klaar. Terug dan maar weer, in de regen dit keer. Fluitend en pratend de beren ontwijkend. Er was een dringende waarschuwing afgegeven! 's Avonds zitten we in het pikkedonker, net niet in de regen vanwege een paar grote bomen, tussen de rotsen op onze stoeltje aan de rand van de stromende rivier. Lekker dik aangekleed want het was bar koud.

Vrijdag 10/9/04

Om 08.45 vertrekken we in de richting van Golden. Na een heel kort ritje besluiten we even het visitors centrum bij de Rogers Pass te bezoeken. Hier zien we een film over de beren en hoe je hier het beste mee om kunt gaan ( of niet natuurlijk ) Duidelijk is wel dat de berenpopulatie heel erg sterk is terug gelopen vergeleken bij 100 jaar geleden. Niet dat je er nu niet over zou kunnen struikelen want er lopen er nog duizenden, maar vroeger was de verhouding denk ik 10 beren op één mens. We vervolgen onze weg en moeten dit keer een uur inleveren, de tijdgrens wordt gepasseerd. Het is dus zomaar weer een uurtje later. We zijn maar net door Golden heen als ik voor ons op de weg een kudde Bighorn sheeps aanstalten zie maken om gekke bokkensprongen te gaan maken. Stoppen dus en gelukkig ziet het tegemoetkomend verkeer dit ook. Het zijn er een stuk of 15 en het duurt even voordat het hele groepje de andere kant van de "snel" weg heeft bereikt. Het is oppassen geblazen want net als met het spreekwoord "als er 1 schaap over de dam is " gaat in dit geval zeer zeker op. Vanwege de staking zijn we aangewezen op een campground waar we vroeger ook waren geweest. Niets mis mee maar de trein rijdt er ook nog steeds lang....met gillende toeters. Er is niemand aan de gate en kunnen we kiezen om cash te betalen of een machtiging te schrijven voor de creditcard. Wij besluiten het laatste te doen. Ten eerste duurt het dan nog even voordat het bedrag wordt afgeschreven en ten tweede moeten ze achteraf toch nog wat administratief werk doen ondanks hun staking. We raden dit laatste aan diverse nieuwkomers ook aan want zonder personeel zijn ook de faciliteiten natuurlijk een stukje minder. Het is lekker weer en we lopen een heerlijke trail langs de rivier. Natuurlijk wordt het weer BBQ tijd en terwijl ik het vlees op het rooster leg zie ik opeens een aantal vogels met belangstelling de BBQ werkzaamheden volgen. Dit zijn de zogenaamde campground robbers oftewel Grey Jays. Ze jatten het eten van je bord als je even niet oplet. Ik besluit ze maar wat pittige pinda's te geven wat ze gewoon uit je hand weghalen. Erg bang zijn ze zeker niet. Als we binnen zitten te eten zien we dat zo'n brutale rakker gewoon op de rand van de hete BBQ gaat zitten maar vindt natuurlijk niets eetbaars meer. Moet je je voorstellen als je daar een lekker lapje vlees op hebt liggen wat er dan kan gebeuren.

Zaterdag 11/9/04

We zijn blij als we het bed uit kunnen. De trein heeft ons ( weer, net als 8 jaar geleden  ) lekker uit de slaap gehaald ( luister nog maar eens ). Diverse keren vannacht. Ook de regen maakte natuurlijk wel geluid op het dak van de camper. Om 09.30 vertrekken we om even naar Lake Louise te gaan. Dat hebben we al eerder gezien maar het blijft een indrukwekkend gezicht. Die schitterende kleur, die mooie bergen. Maar dit keer was het grauw en miezerig. Dus even de camper uit, stukje lopen, snel  kijken en weer terug. De hordes Japannertjes waren alweer aanwezig. Onderweg naar Banff stoppen we bij Moose meadows. Een mooi punt om uit te kijken naar Moose die we dit keer niet hebben gezien. Omdat de afstand naar onze campground bij Banff maar kort was stonden we om 11.30 op een mooie plek, althans, voor die campground gerekend dan. Wij hadden in ieder geval een prachtig uitzicht.

Omdat Banff aardig dichtbij ligt en we niet echt een trail willen lopen gaan we met de camper naar Banff. Op de parkeerplaats voor Motorhomes kan ik precies tussen 2 campers inschuiven. De spiegels klappen we na het parkeren maar in want het is krap, behoorlijk krap. Toch wel erg leuk hoor dat manoeuvreren met zo'n ding. Het is gezellig druk in de stad en dat is nooit anders geweest. We wandelen wat heen en weer en na een lekkere bak koffie gaan we weer terug naar de campground. Omdat we en geen stookplaats hebben bij de site en we regen verwachten besluiten we om naar een shelter uit te wijken. Aan de gate vraag ik of we dan de camper er vlak naast kunnen parkeren maar dat is jammer genoeg niet het geval. Ik zag het al gebeuren. Alles meeslepen naar een shelter. De man aan de gate gaf een heel goede suggestie en zei dat we het beste die en die shelter konden gebruiken want de site ernaast werd niet uitgegeven. Hout vindt u boven aan de campground, be our guest. Wij natuurlijk de camper opgehaald, hout meegenomen en naast de shelter geparkeerd. Gezellig de grote picknick tafel dekken, BBQ op de stalen plaat en een vuur gemaakt in de grote houtkachel. Met 10 minuten begon dat ding al een beste warmte te ontwikkelen. Buiten liep menigeen al met handschoenen aan!! Wat later op de avond, het was toen al donker, kwam er bezoek. Men wist niet wat er in zo'n shelter te doen was dus kwamen ze nieuwsgierig kijken. De kachel was wel het lekkerst want de handen en benen werden weer lekker op temperatuur gebracht. Later kwamen er nog wat toeristen uit Nieuw Zeeland. Niet dat we ze de hele avond hadden hoor maar we waren tenslotte ook nog aan het eten. Zo'n kachel, maar dan kleiner, wil ik ook nog wel in onze shelter in de tuin. ( ps Wij hebben een grote gas BBQ daar staan want dat gaat bij ons zomer en winter door dus zou zo'n kachel ook lekker zijn ). Om een uur of 10 besluiten we maar om de warmte achter ons te laten en rijden in het donker terug naar onze site.

Zondag 12/9/04

We zijn nog maar net vertrokken van de campground in de richting van Canmore als we even stoppen op de weg voor een groot hert. Fotootje maken natuurlijk. In Canmore is een marathon aan de gang voor een goed doel. het is dus even zoeken naar een geschikte parkeerplek voor onze ruim 9 meter. Het is lekker fris weer met volop zonneschijn en wandelen een beetje door het centrum. Ook daar is een leuke koffietent en wat doen we ? Juist, koffie met iets lekkers. Ook de boodschappen bij Safeway vergeten we niet want de soep voorraad in de camper was op. Lekker vroeg komen we aan op Bow River campground waar we natuurlijk de boel verkennen door lekker langs de rivier te gaan wandelen.

Maandag 13/9/04

Na het ontbijt gaan we een stuk wandelen over een mooi aangelegd fietspad. Die omgeving staat bekend om zijn mooie fietsroutes. Het is heerlijk fris weer voor deze wandeling en ook hier komen we zelfs sporen van beren tegen. We gaan natuurlijk meer en meer naar ons einddoel en hebben een paar dagen speling in de geplande route van afgelopen tijd. Dus dat is nu elke dag proberen iets leuks te vinden maar het is wel moeilijker. We denken aan een overnachting bij Ghost Lake, dat lijkt ons wel wat. De rit er naar toe is leuk, heuvelachtig en weinig verkeer. Maar de campground bij Ghost Lake was helemaal niets voor ons en we besluiten dan om alleen maar een kop koffie te drinken aan het meer. De zon schijnt uitbundig en het uitzicht is prachtig.

Koffie pauze bij Ghost Lake

In het stadje Cochrane wat iets verderop ligt gaan we even op verkenning maar er is niet veel te zien. De campground waar we naar toe wilden was al gesloten en de andere was een soort parkeerplaats voor motorhomes en dat is dus 3x niks. Dan de kaart er maar bij pakken en we besluiten om een stuk uit te wijken in Kananaskis Country. Daar ligt Bragg Creek en Goose Berry PP en dat lijkt ons veel beter. De weg er naar toe is heel goed te doen en de afstand valt heel erg mee. We komen aan op de campground om 14.30 en zoeken een leuke site uit met wat ruimte om in de zon te kunnen zitten. Op de hele campground staan nog 2 campers maar dan helemaal aan de andere kant. Voor de rest is het uitgestorven. Heerlijk rustig. Maar om nu de hele middag daar te gaan zitten is niets voor ons en we lopen een mooie trail langs de rivier. Op een gegeven moment moet je maar besluiten de trail weer te verlaten en de campground weer op te zoeken want weten wij veel waar je helemaal uitkomt?? Een biertje hebben we wel verdiend en rusten uit in de zon. De middag is nog lang niet om en we rijden een stukje terug naar het plaatsje Bragg Creek. Als je een luchtfoto bekijkt dan ligt het plaatsje helemaal verscholen in de wouden. De winkeltjes lijken zo uit een western stadje te zijn gekomen. Als winkelend publiek loop je helemaal droog over een doorlopende veranda. We komen opeens een bakery tegen en wat doen we??  Omdat de brownie in de etalage heeft gelegen en de chocolade zacht is geworden krijgen we deze mee voor de 1/2 prijs. Dubbel lekker dus. Nadat we lekker buiten hebben gegeten 's avonds komt er weer leven in het houtvuur. Af en toe moet je er natuurlijk een brok hout opgooien en liep ik naar de camper om uit een van de opbergruimtes aan de buitenkant een blok te pakken. Opeens schreeuwt Lenie: Een groot beest naast me, een groot beest. Ik vergeet het hout, grijp de maglite en spring vanachter de camper en schijn in het rond. Ook in dit gebied lopen de beren los en je weet maar nooit. Ik zie niets en Lenie wijst waar dat grote beest liep. En ja hoor, een paar seconden later komt er uit de struiken een beest. Dat loopt over de site en onder de camper door. Geen beer dus. Eerst bedaar ik Lenie en adviseer ik haar rustig te blijven zitten. Ik dacht namelijk eerst aan een skunk, stinkdier, en die kun je beter maar te vriend houden. Dus toen dat beest weg was liep ik de site op en begon te ruiken. Ik rook niets verdachts dus dit kon geen skunk zijn geweest. Ik vermoedde dat het een das zou kunnen zijn. Lenie had het niet meer en schrok van elk ritselend blaadje. De das kwam inderdaad nog 2 keer terug en Lenie werd gelukkig weer wat rustiger. Tegen een uur of 10 was het vuur bijna uit en zou het tijd worden om naar binnen te gaan. De temperatuur was aardig naar het vriespunt gegaan. Opeens horen we in het bos een gebrul.....van een beer. Kwam dat even goed uit dat we toch naar binnen wilden gaan. Ik heb zoals ik elke avond deed alle spullen in de opbergvakken gedaan en konden ongedeerd naar binnen. De beer zelf hebben we daar niet ontmoet.

Dinsdag 14/9/04

Als we wakker worden 's morgens is het slechts 4 graden in de camper. Koud dus. Het ijs ligt op de picknick tafel. Goed koud dus maar het zonnetje schijnt. Als ik buiten komt ligt dat laatste blok hout nog te smeulen. Om 09.45 vertrekken we om nog even een bezoekje te brengen aan Bragg Creek. Koffie drinken bij de bakery op een paar stoeltje buiten voor de deur. Heerlijk !! Het zou de laatste stop zijn midden in de natuur. Geen bossen meer, geen schattige dorpjes om te bezoeken, geen trails meer lopen en geen beren meer. Wat is ons volgende doel? Calgary. De stad waar we op 23 augustus zijn aangekomen. We besluiten eerst om de camper maar eens te wassen bij een RV wascentrum. De camper zou wit moeten zijn maar bruin was de kleur van dat moment. Een hogedrukspuit brengt uitkomst maar borstelen met veel shampoo geeft nog meer glans. Joepie, het oogt weer. Na dit natte klusje gaan we naar onze laatste campground, een kleine 3 kilometer ten oosten van Calgary. Waarom daar? Wel, het verhuur station zit ook aan de oostkant van de stad en dat betekent dat we op de laatste dag niet zover zouden hoeven te rijden.Het is een stads campground waarvan wij nooit hebben begrepen dat daar mensen hun vakanties zouden willen doorbrengen. Je staat er redelijk dicht naast en achter elkaar. Je hebt dan wel aansluitingen voor elektra, water en riool. Dat is de luxe. Verder een laundry, een winkeltje en een ontspanningsruimte. Ach, het viel allemaal wel mee want zo veel campers stonden er niet meer. Wij hadden in ieder geval geen buren. Wat we wel zien is dat er een behoorlijke onweersbui op komt zetten en de BBQ eindigt onder een paraplu. Binnen moeten we dan maar eten want het gaat goed tekeer. 

Woensdag 15/9/04

De bui is geheel vertrokken en het zonnetje schijnt. Om 09.30 vertrekken we naar Calgary, naar een groot winkelcentrum. We struinen alle winkels af en om 12.30 uur krijg je trek. Dan vind je zomaar een Japans-Chinees buffet en dan zit je opeens binnen. Smullen geblazen, all you can eat principe. Nu kan het nog want over een dag of 2 zitten we waarschijnlijk weer in Nederland. Om een uur of 2 gaan we een stukje rijden in de omgeving van oost Calgary. Landelijk gebied en vlak tegen de stad aan. Bijna onwerkelijk dat je binnen 3 minuten zogenaamd in de middle of nowhere zit. Via allerlei weggetjes en uiteindelijk nieuwbouw wijken komen we weer op de 1, de highway die West Canada met Oost Canada verbindt. De A4 of A28 in Nederland is bij wijze van spreken nog niet zo rustig om 00.00 uur 's nachts. Dan komt voor ons het tijdstip om een koffer alvast geheel te gaan pakken. Daarna toch wat aan de binnenkant van de camper schoonmaken want je wilt het niet zo achterlaten na bijna 4 weken er in gewoond te hebben. Niet dat de camper erg schoon was toen we deze in ontvangst namen maar toch. Daarna alvast een deel van koffer 2 gevuld en alle kastjes met onze spullen leeggehaald. Het is bijna over. Ook de BBQ maken we schoon, haal ik weer uit elkaar om deze mee te nemen naar Nederland. Mooi voor op de boot. Onze laatste maaltijd bestond uit een heerlijke bak macaroni die we een paar weken geleden hadden ingevroren. Da's vooruit zien. Omdat we geen zin meer hebben in een houtvuurtje voor de camper besluiten we om naar de ontspanningsruimte te gaan. Daar staat ook een grote houtkachel en dat geeft lekker warmte. De eigenaar van de campground, een wat oudere baasje, komt gezellig bij ons zitten en vertelt zijn verhaal. Leuk om mee te maken. Ook dan komt onze laatste nacht.

Donderdag 16/9/04

De wekker gaat af. Dat is lang geleden. Om 08.00 uur geeft de thermometer buiten 2 graden aan. Het wordt steeds kouder en de sneeuw komt al vanuit het noorden. Dat willen we eigenlijk wel meemaken. Helaas. Dan gaat alles heel snel. Om 09.30 verlaten we de campground en arriveren om even voor 10.00 uur bij het verhuurbedrijf. Om 10.10 zitten we in een taxi en 10.30 staan we op de luchthaven van Calgary. Om 11.00 checken we in en moeten dan wachten tot 14.00 uur voor de vlucht naar Edmonton-Amsterdam. Keurig op tijd stappen we in. Lekker in de business class want 's nachts vliegen geeft je hier de gelegenheid om wat te kunnen slapen. Natuurlijk, er zijn mensen die zelfs op het toilet zouden kunnen slapen maar wij niet. Nog even een tussenstop van een uur op Edmonton waarna we de Canadese bodem verlaten. Met een heel voldaan gevoel over de afgelopen weken maar met een vleugje weemoed nemen we voor een paar maanden afscheid van Canada. 

Vrijdag 17/9/04

Er zijn inmiddels 8 uur en een kwartier verstreken en het vliegtuig landt op de Luchthaven Schiphol. We zijn iets te vroeg en de gate is nog niet vrij. We moeten daarom 15 minuten met draaiende motoren wachten totdat we kunnen parkeren. Het is voorbij, Deze prachtige rondreis leeft voort in onze herinneringen en in de foto's die we hebben gemaakt. Acht jaar geleden een rondreis door British Columbia, 6 jaar geleden over Vancouver Island, nu Alberta en een deel van BC, komt er nog eens een andere reis? We wachten af.

 

Henk en Lenie

Alberta en British Columbia 2004

Terug naar startpagina                     wetenswaardigheden        foto pagina