Begin                                                                                                      

                                                                                                                

Vakantie in Canada

Rondreizen met een motorhome

    Inhoud

               

                                     

                                       

                              

                                    

                                    

  

Voorbereiding

Een vakantie plannen begint vaak bij het afwegen welke persoonlijke mogelijkheden aanwezig zijn. Dus wordt er gekeken naar het budget, de periode, de reis mogelijkheden en de haalbaarheid van hetgeen er zich in gedachte heeft ontwikkeld.

Een verre reis is tegenwoordig heel wat gemakkelijker samen te stellen dan enkele jaren geleden. Het alom bekende reisbureau is nog steeds favoriet maar ook een bibliotheek heeft in het algemeen nogal wat reisboeken in de schappen staan. En tot slot is er steeds meer te vinden op het Internet. Dat dit medium nog niet voor iedereen beschikbaar is wil nog niet zeggen dat een reis plannen hierdoor minder mogelijkheden geeft maar er moet dan iets meer moeite worden gedaan om inzicht te krijgen in de reis.

Dus haal bij een reisbureau minstens 5 reisgidsen op van verschillende touroperators. Hierin staat een schat aan wetenswaardigheden over o.a. camper huur, auto huur alsmede hotel mogelijkheden. Meestal staan in een aparte bijlage alle prijzen genoemd, onderverdeeld in huur categorieën en de daarbij behorende bedragen.

Als je lid bent van een bibliotheek (anders eens met een kennis meegaan) leen dan diverse boeken over het gebied waarvan je denkt dat dit je reisdoel gaat worden. Er zijn boeken met veel kleuren afbeeldingen, meer een soort plaatjesboek, maar er zijn ook complete reis beschrijvingen met een keur van nuttige zaken. Als uiteindelijk de reis vast staat dan is het niet zo gek om het betreffende boek mee op vakantie te nemen. Altijd de juiste tips bij de hand tijdens de avontuurlijke reis.

Een andere mogelijkheid is om reisguides op te vragen bij de Canadese Ambassade. Dit is telefonisch aan te vragen en binnen enkele dagen ligt er een grote envelop in de bus. Vraag specifiek om die gidsen voor het gebied waar heen je denkt te gaan. Er wordt een kleine bijdrage gevraagd in de verzendkosten en dat is billijk.

Terug naar inhoud    

Informaties

Op een gegeven moment heb je een helder beeld wat de vakantie bestemming gaat worden. In dit geval zou dat Canada kunnen zijn. Geen slechte keuze want Canada heeft zo verschrikkelijk veel mogelijkheden dat je absoluut veel tijd tekort komt.

Lees alles door wat je hebt kunnen verzamelen. Hieruit zal je moeten destilleren welke informatie van belang is voor het gebied waar je naar toe gaat. Een klein voorbeeld is dat je in bepaalde gebieden rekening moet houden met beren! En in een ander gebied zijn veel kleinere dieren, namelijk de muskieten en bugs, ware plaaggeesten. Deze laatsten zijn meestal in de voorzomer maanden in grote getale aanwezig.

Het budget bepaalt of je een wat voor een soort motor home je gaat huren. Een auto goedkoper?? Maak eens een berekening van beide huurprijzen, het aantal te rijden kilometers, benzine verbruik en de hotel/motel kosten. Daarbij meegenomen het gemak van een motor home en dan ligt daar een prijskaartje met een minimaal verschil. Een motor home is zeer gemakkelijk te besturen. Het is vergelijkbaar met een uit de kluiten gewassen transport auto maar beschikt dan over een automatische transmissie en denk maar aan de overwegend ruime wegen in Canada.

Als je toch besluit een auto te nemen dan zal je ook een overzicht moeten samen stellen van alle hotels/motels welke op je route liggen. Ter plaatse moet je absoluut vroeg in de ochtend moeten reserveren want vol is vol en dat is vaak het geval. Dan zou je in de auto moeten slapen of doorrijden naar een andere gelegenheid.

Als je wat groot uitgevallen bagage hebt, bijvoorbeeld je eigen bike, kijk dan of de luchtvaartmaatschappij hiervoor extra kosten berekent en of misschien een andere maatschappij het goedkoper kan doen.

Zowel het huren van een motor home als een auto is verreweg het goedkoopst als je dat regelt bij een reis organisatie hier in Nederland. Soms is een fly-drive aanbieding interessant. Bij het huren van een motor home wordt meestal een kilometer pakket aangeboden. Reken dus uit hoeveel je denkt te gaan rijden en bestel dan één of meerder pakketten want dat is zeker goedkoper dan ter plaatse het meer gereden aantal kilometers af te rekenen.

Een hotel overnachting bij aankomst is verplicht gesteld als je een motor home gaat huren. De reis is altijd vermoeiend en rijden met zo'n grote bak vereist toch een goed uitgeruste bestuurder. Een beetje motor home kost omgerekend toch al gauw een aardig Nederlandse tussenwoning in een Vinex gebied.

Terug naar inhoud    

Aankomst en vertrek

Op welke bestemming je ook aankomt in Canada, de mensen van de Immigratie dienst zijn heel formeel en komen soms niet zo vriendelijk over. In het vliegtuig worden de passagiers al voor de landing geïnformeerd over de restricties van het meenemen van etenswaren. Aan boord kan dit worden afgegeven zodat deze zaken kunnen worden weggegooid. Lees hier vooraf over in alle reis informatie.

Nadat alle formaliteiten zijn afgehandeld is het zaak om de bagage van de band af te halen, de douane te passeren en het hotel busje op te zoeken welke je naar het hotel brengt waar de eerste nacht (of als dat beter uitkomt met de huurperiode meerdere nachten) kan worden doorgebracht. Bedenk dat er een behoorlijk tijdverschil is tussen Nederland en Canada, de Oostkust (Toronto kant) is 6 uur en de Westkust (Vancouver kant) is 9 uur. Dus met de reis in Nederland naar Schiphol, de wachttijd, de vliegreis van ongeveer respectievelijk 8 en 10 uur, de afhandeling op de luchthaven van bestemming, de rit naar het hotel etc, etc doet een behoorlijke aanslag op het uithoudingsvermogen. Dus als je uit Nederland in de ochtend om 10.00 uur naar Schiphol reist, daar vertrekt om 14.00 uur, dan 10 uur vliegt, een 2 uur voordat je in het hotel bent, dan zitten er al weer 16 uur reizen op. Je zou dan in het hotel zijn aangekomen, Nederlandse tijd, om 02.00 uur in de nacht. Niet vreemd dat je erg moe bent. Maar door het tijdverschil van 9 uur als je bijvoorbeeld in Vancouver aankomt is het opeens nog maar 17.00 uur in de middag. Dus dat betekent dat je eigenlijk nog een paar uur moet wachten voordat je naar bed gaat. Dat is niet altijd makkelijk vol te houden maar echt wel beter om direct in het ritme te komen. Als je rond een uur of 9 naar bed gaat (heeeerlijk) dan ben je de volgende ochtend redelijk goed uitgerust als je aanschuift aan het ontbijt.

Bel daarna direct met het verhuurbedrijf en meld ze in welk hotel je kan worden afgehaald en vraag meteen hoe laat dat is. Soms heb je geluk en staat er binnen een uur al een auto voor het hotel (vaak een taxi) maar soms moet je wachten tot in de middag. De camper moet dan nog reisklaar worden gemaakt omdat de vorige huurder de RV 's morgens heeft ingeleverd.

De reis terug naar Nederland verloopt uiteraard net zo vermoeiend als de heenreis, met dit verschil dat er meestal 's nachts terug wordt gevlogen. Je slaat dan de hele nacht over en komt in de ochtend uren aan op Schiphol. Zorg dat je de voorlaatste nacht goed uitrust en maak de dag daarvoor niet al teveel kilometers. Op schiphol ga je weer door de controle van de Marechaussee en haalt daarna de koffers van de band. Als de douane niet te moeilijk is zo vroeg in de ochtend dan kan de definitieve reis naar huis weer beginnen in een land wat weer een stuk kleiner is dan je de afgelopen tijd gewend bent geweest. Pas op voor de vermoeidheid in het drukke Nederlandse verkeer.

Terug naar inhoud    

Praktische informatie

Dit hoofdstuk is reeds eerder door mij gepubliceerd op het Reisweb

Met een camper op vakantie.

                     

                                      

                                                             

                                                            

                                                                   

                                                                                   

                                                                                       

                                                                                        

                                                                              

 

1 Overwegingen

Je ziet ze hier in Nederland wel eens rijden. Een camper zoals wij dat hier meestal noemen. Sommigen hebben de afmeting van een wat ruimere bestelauto en anderen hebben een wat grotere afmeting, meestal terug te zien in de lengte. Er wordt hier in Nederland toch wel tegenaan gekeken in de gedachte van: dat kost een aardige duit om zoiets te kopen.

En dat is zeker het geval en met name in Nederland want de accijnzen zijn hier nu eenmaal erg hoog. Voordeel, als je het zo mag noemen, is dat er maar voor 3 maanden wegenbelasting hoeft te worden betaald. In Duitsland liggen de prijzen al weer een stuk gunstiger maar importeren levert in het algemeen minder voordeel op dan werkelijk wordt gedacht.

Waarom wordt er een camper gekocht en niet een caravan?

Dat hangt in de eerste plaats af van het budget wat te besteden is. Een camper is immers een complete auto met kampeermogelijkheid en kan nieuw minstens € 50.000,00 kosten tot bedragen met meer dan het x voudige.

Ten tweede is een vraag wat een camper als voordeel heeft ten opzichte van een caravan, behalve de prijs

Terug naar praktische informatie

2 Vergelijkingen

In een camper is alles geïntegreerd in het voertuig wat een modern mens zou willen. Van koelkast met vriezertje, airco tot en met doucheruimte en toilet aan toe. Dit alles is dan handig te bereiken vanuit de bestuurderscabine. De passagier(s) kan (kunnen) zowel naast de bestuurder als wel in de camperruimte zitten. Let wel, alleen op de banken waar ook veiligheidsgordels zijn gemonteerd!

Een derde vraag is wat je met een rijdende vakantie van plan bent.

Veel mensen met een caravan rijden naar een vaste kampeerplaats in binnen of buitenland en verkassen in het algemeen niet zoveel. De camperrijders hebben misschien meer een ondernemende inslag want wat is er fijner dan rond te trekken van de ene naar de andere plaats. Je bent immers altijd voorzien van de gemakken in het rijdende huisje en met de moderne campers heb je niet narigheid van het uitzetten van steunpoten om de tweewielige caravan te stabiliseren op een standplaats.

Met meerdere personen in een camper is het fijn reizen. Iedereen heeft immers de ruimte om geriefelijker te gaan zitten dan in een personen auto waar de benen toch meestal te weinig ruimte hebben. Lopen in een camper tijdens het rijden is absoluut af te raden. Dat levert teveel gevaren op. Als het dan toch moet, stop dan op een parkeerplaats of bij een tankstation. Nadeel van een camper is dat als je ergens een leuke kampeerplaats hebt gevonden je altijd met de gehele camper moet gaan rijden om bijvoorbeeld uitstapjes te gaan maken. Ook boodschappen doen op wat grotere afstand kan meestal alleen met de camper tenzij er een ander vervoer mogelijk is zoals met een bus of meerijden met medekampeerders.

Met een caravan heb je wel altijd de beschikking over een voertuig want de caravan blijft immers op zijn stabilisatoren staan.

Zo zijn er natuurlijk wel meer voor- en nadelen te noemen. Denk maar aan een voortent bij een caravan welke meestal nodig is om voldoende leef en slaapruimte te creëren. In een camper is meestal slaapplaats voor 4 personen (standaard) en de verblijfsruimte is dan tevens geschikt voor 4 personen.

In de vakantiemaanden, meestal in de zomer, biedt een camper vaak ook het voordeel dat de gehele ruimte door de airconditioning in de cabine op een aangenaam koeler niveau wordt gehouden tijdens het rijden en kan op een kampeerplaats zelfs op elektra worden gebruikt.

Maar zoals gezegd, de aanschaf hangt in belangrijke mate af van een besteedbaar budget. Voor diegenen die hier wel eens mee bezig zijn geweest weten dat bijvoorbeeld de caravan Rai een groot aanbod en vergelijkingsmateriaal laat zien op gebied van caravans en campers. Ook bij de grotere, gerenommeerde caravan / camper dealers kan men goed terecht. Er zijn ook gerichte bladen in de handel en de ANWB heeft een speciaal magazine over campers.

Terug naar praktische informatie

3 Vakantie huur

Voor mensen die houden van avontuurlijke vakanties zijn er natuurlijk gebieden zoals Australië, Nieuw Zeeland, Amerika en Canada waar rondreizen in een camper eerder een normaal iets is dan uitzondering.

De aanschaf prijzen liggen in die landen absoluut een stuk vriendelijker dan vergelijkbaar in Nederland.

De ruimte die in die landen wordt geboden is natuurlijk niet te vergelijken met Nederland en Europa. De motorhomes in die landen zijn dan ook vaak een stuk groter dan die gene welke wij hier tegenkomen. Schrijver dezes heeft dan ook diverse keren met een camper gereden in Canada en de ervaringen zijn rijkelijk. Voor het gemak zal ik in het verdere verhaal het woord camper vervangen door RV (recreation verhicle)

Als je in de vakantie gidsen van de diverse touroperators gaat lezen dan zijn er tegenwoordig aparte hoofdstukken voor motor- auto en camperhuur. De mooiste plaatjes van RV's plakken vast op je netvlies. Er is vaak een ruime keuze maar ook hier geldt weer dat het besteedbare budget een keuze doet bepalen. Een keuze wordt mede bepaald door het seizoen en de afmeting van een RV.

In het voor en na seizoen wordt gemiddeld een bedrag van € 30,00 voor de goedkoopste truck met opbouw tot € 100,00 per dag voor de grootste RV gerekend. Vergelijk 5.70 meter voor de truck met 10.00 meter voor de grootste RV met navenant aantal slaapplaatsen.

Het hoogseizoen voor dezelfde voertuigen geeft een gemiddelde prijs van € 60,00 tot € 170,00 per dag. Hierbij komen dan nog de kosten van verzekering, kampeeruitrusting, benzine, overnachting kosten, belasting en lokale belasting, hotelovernachting bij aankomst (meestal verplicht) en vaak ook kilometer kosten boven een vrij aantal per dag.

Er zijn bij de diverse maatschappijen onderling nogal wat verschillen dus diverse gidsen goed doorlezen is aan te bevelen. Maar bedenk wel dat ook hier geldt goedkoop is vaak duurkoop. Dit wil zeggen dat de goede verhuurbedrijven vaak met RVs werken welke soms elk jaar nieuw worden aangeschaft!! In de gidsen wordt vaak vermeld van welk bouwjaar een RV is. Dit zegt natuurlijk ook niet alles want als er goed wordt verhuurd dan is er vaak al heel veel kilometers mee gereden. Dat is dan op zich nog niet zo erg maar het interieur kan wel aardig zijn versleten.

Voor diegenen die een beetje een indruk willen krijgen van de modellen zal ik hieronder een drietal afdrukken.

               

 

Als het budget heel veel ruimte biedt en je wilt echt eens luxueus rijden dan is er ook een model touringcar te huur. Dat is een echt slagschip qua afmeting met een luxe uitrusting. Deze bus en de grootste RV hebben veelal een aparte slaapkamer. Op zich praktisch als je niet elke dag het bed wil opmaken en als meer privacy wenselijk is. Kortom, een keur van mogelijkheden op het gebied van luxe en prijzen.

Terug naar praktische informatie

4 Uitrusting en gebruik

In een RV zit, afhankelijk van de maat, meestal een vast chemisch toilet al dan niet gecombineerd met een douche (of aparte douche ruimte), een goed geoutilleerde keuken, vaste slaapruimte boven de cabine, diverse soorten verlichting, kastruimte voor de kleding, bergruimte voor koffers / stoeltjes / kampeerartikelen etc. zitgedeelte om te bouwen tot bed, geiser en airco. Alles natuurlijk afhankelijk van het model en dus de prijs.

Na de ontvangst bij een RV verhuurbedrijf, de noodzakelijk papierberg, een kopje koffie, volgt een uitleg van het gebruik. De ene verhuurder laat een uitgebreide video film zien en een ander zal een rondleiding geven. Voor beiden geldt dat vragen over een nadere uitleg heel normaal zijn en daar wordt dan ook tijd voor uitgetrokken. Dat moet ook wel, want de aanschafprijs is toch wel behoorlijk en de verhuurders zijn zuinig op hun materiaal. Kijk bij de rondgang om de RV goed naar beschadigingen. Deze worden samen met de verhuurder in een proces verbaal opgenomen en worden bij terugkomst vergeleken.

Eerder had ik verteld over een eerste hotel overnachting. Dat is meestal een verplichting opgelegd door de verhuurder. Immers een lange vliegreis en veel uren tijdverschil levert een vermoeidheid op waardoor men liever een uitgeruste huurder treft dan een snelle huurder welke oververmoeid een RV aan brokken rijdt.

Als dat alles is geregeld kan het echte vakantie werk beginnen. Koffers uitpakken! Net als thuis.Als de RV te weinig ruimte biedt dan hebben de verhuurders meestal de mogelijkheid de lege koffers op te slaan totdat je weer terugkomt. Kan dus handig zijn en let dus op de uitleg in de vakantiegidsen.

Dan volgt het grote moment. Rijden met een RV.

Als je dus in Nederland gewend bent om alleen maar met een personenauto te rijden dan is elke wagen vanaf pick-up met opbouw al ruim groter.Dus neem vooral in het begin even de moeite om de afmetingen toe te passen in het verkeer. Niet te korte bochten draaien, denk aan al die meters achter je bestuurders stoel en ook aan de snelheid. Een RV, vooral de grotere, wegen nogal wat en een remweg is dan wat langer. Een verstandige snelheid is dan ook maximaal 100 km per uur op een snelweg waar deze snelheid is toegestaan. Ook de hoogte speelt een belangrijke rol. Als een airconditioning aanwezig is dan zit hiervan de compressor en koeler op het dak gemonteerd. Dus deze steekt boven alles uit en onder bomen doorrijden of lage viaducten vereist speciale aandacht. Kijk dus in de papieren of vraag naar de totale hoogte inclusief airco.

Zoals het ook geldt bij caravans en personen auto's denk er aan dat geen losse zaken in de cabine aanwezig zijn zoals pannen, flessen en zorg dat alle kastdeurtjes goed dicht zitten. Een beetje te scherpe bocht of een lekkere hobbel kan een ravage veroorzaken als de inhoud van de voorraadkast met etenswaren over de vloer gaat.

Een tip welke zeer aan te raden is dat wanneer er achteruit gereden moet worden één van de inzittenden aan de achterkant alles in de gaten houdt en eventueel aanwijzingen geeft aan de bestuurder (m/v) Probeer dit eens uit op een rustige plek en overleg met deze navigator welke positie moet worden ingenomen voor de veiligheid van de navigator maar zodanig dat de bestuurder(m/v) de aanwijzingen wel kan zien.

Na de eerste, misschien wat onzekere rit, zal in vele landen een aangewezen kampeerplaats moeten worden gezocht om de nacht door te brengen. In Canada zijn veel particuliere campsites maar de mooiste zijn toch wel die in de Provinciale Parken. Na het melden bij de beheerder of de gate zal een aangewezen of vrije plek moeten worden gezocht. Meestal krijg je bij het inschrijven een plattegrond maar soms is er iemand die je even voorgaat. Het verstandigste is de RV achter uit de site in te parkeren behalve als het een pull through site is. Dan kun je vaak zo vooruit de site inrijden en ook vooruit weer vertrekken. Kijk vooraf even waar de eventuele aansluitingen zitten voor water, elektra en vuilwater afvoer. Dat is makkelijker dan er na het parkeren achter te komen dat alles net aan de andere kant zit. De meeste sites echter zijn zo ingericht dat je achteruit rijdend altijd de aansluitingen aan de linker zijde van de RV hebt. Denk ook hier aan de navigator achter de RV. Wees ook voorzichtig met het rijden op campgrounds in verband met kinderen en eventuele obstakels.

Dus je hebt het gered; de eerste rit, parkeren op een site en alles zonder problemen. Het is niet zo heel moeilijk om met een RV te rijden want de meeste zijn voorzien van een automatische transmissie en het sturen gaat licht. Het enige wat misschien wennen is het rijden op buitenspiegels omdat een binnenspiegel vanwege de opbouw niet aanwezig is. De RV is bij het in ontvangst nemen voorzien van een volle water-, benzine en propaan tank. Dit is terug te zien op een paneel ergens is het voertuig door middel van lampjes. Op het moment dat een RV wordt aangesloten op een waterleiding middels een aanwezige slang in de RV dan gaan alle kranen op de waterleiding druk.

Zonder wateraansluiting zal een schakelaartje moeten worden overgehaald op het voornoemde paneel om de waterpomp in werking te stellen. Als er een 110 volt elektra aansluiting is zal zowel de koelkast / vriezer als de verlichting automatisch overschakelen naar 110 volt. Ook de airco op het dak kan dan worden gebruikt. Heerlijk bij warm weer. Zonder elektra aansluiting zal de airco niet werken. De koelkast / vriezer schakelt dan over naar propaan en de binnenverlichting naar extra accu's. Deze accu's worden tijdens het rijden opgeladen en hebben een grote capaciteit. Mocht onverhoeds doordat met de RV meerdere dagen niet is gereden de verlichting minder worden dan kan worden volstaan door de motor te starten en deze enige tijd stationair te laten draaien totdat de accu's weer voldoende power hebben.

Maar, nu is het tijd om uit te stappen.

De bestuurders cabine heeft natuurlijk eigen deuren maar de eventuele passagiers achter kunnen de RV deur gebruiken. Omdat de opbouw meestal een aardig stukje boven de grond zit is er een trapje onder de deur weggewerkt. Bij de luxe RV uitvoeringen kan dit trapje elektrisch worden uitgeklapt. De anderen moeten dit even met de hand doen maar dit is een kleine moeite.

Terug naar praktische informatie

5 Verlaten van een kampeerplaats

Na één of meerdere nachten / dagen zal de drang tot verder reizen absoluut weer aanwezig zijn. Kijk eerst of alle persoonlijke spullen alsmede eventueel meegeleverde zaken door de verhuurder in het voertuig aanwezig zijn. Vergeet ook de (evt) kinderen niet. Dan is het zaak om de water-, elektra en riool aansluiting los te koppelen. De waterslang gaat weer in het hiervoor bestemde compartiment en de flexibele rioolbuis heeft een apart vak of in de achterbumper.

De elektrakabel zit natuurlijk vast in de elektrische aansluiting in de RV en moet voorzichtig worden teruggelegd in die ruimte. Denk aan de soms nodige verloopstekker welke in de RV aanwezig is en vaak moet worden gebruikt. Deze zal je absoluut weer eens nodig hebben.

Dan gaat als laatste de navigator aan boord nadat ook het trapje is ingeklapt en een laatste rondje om de RV is gelopen. Denk echt aan het trapje want bij een bocht kan dit uitsteeksel ergens aan blijven haken. Dat levert een boel schade op aan de RV en aan andere zaken en maar niet te denken aan een mede kampeerder.

Terug naar praktische informatie

6 Onderhoud en problemen.

Afhankelijk van het type RV zijn er diverse tanks onder aangebracht. De watertank zit meestal onder een van de bankjes in het zitgedeelte maar de vuilwatertanks zitten aan de achterzijde onder de RV. Er is een zogenaamde grijze en een zwarte tank en hebben een onderlinge verbinding met afschot. Dat wil zeggen dat de grijze tank hoger zit dan de zwarte.

Waarom? Nu, als de tanks vol dreigen te raken, af te lezen op het eerder genoemde paneel, dan moeten ze worden geleegd. Dit kan vanaf de buitenzijde en loopt via de meegeleverde flexibele rioolbuis. Deze kan worden aangesloten met een bajonet sluiting onder de RV en makkelijk bereikbaar. Dan zitten naast deze aansluiting twee hendels welke de grijze en zwarte tank bedienen. Als eerste gaat de zwarte tank leeg waarop het chemische toilet is aangesloten. Als deze leeg is dan gaat de hendel van de grijze tank open en spoelt dat water de zwarte tank verder schoon. Een goed uitgedacht systeem.

De grijze tank slaat water op van de keuken en douche.

Meestal zijn er speciale dumpplaatsen op de campgrounds aanwezig alsmede een vers water tappunt. Zorg in ieder geval regelmatig voor vers water. Nadat de flexibele rioolslang en waterslang weer zijn opgeborgen kan de reis worden vervolgd.

Na het legen van de zwarte tank moet wel weer nieuwe chemicaliën worden toegevoegd via het toilet. Veel Provincial Parks hebben op de sites geen aansluitingen voor de kampeerders maar dat is nu echt de natuur. Op jezelf zijn aangewezen met de moderne gemakken van een RV. Er moet dan worden uitgekeken naar een centrale dump of vraag er naar bij de opzichters.

Zoals eerder gezegd beschikken de grotere RV's over een geiser dus is er altijd warm water. De geiser zit aan de linker buitenkant en er wordt aangeraden deze tijdens het rijden uit te doen. Bij de grotere RV's kan het uitzetten en ontsteken van de geiser vanuit de keuken gebeuren. Bekijk dus ook regelmatig de meter van de propaan tank welke ergens aan de zijkant van de RV zit in een aparte geventileerde ruimte. Vaak is de tank voldoende voor een paar weken.

In Amerika zijn RV's vaak ook uitgerust met een generator voor het opwekken van 110 volt in die gebieden waar geen stroom aanwezig is voor de moderne kampeerders. Houdt er echter rekening mee dat die dingen behalve lawaai ook uitlaatgassen produceren en dat zal niet iedereen in dank afnemen. Maar onderweg kan het wel eens gemakkelijk zijn om de micro wave te gebruiken.

Tegenwoordig zijn de nieuwe RV's ook uitgerust met een brand- en koolmonoxide alarm.

Mocht er onderweg iets kapot gaan en de vervanging is makkelijk te regelen, zoals een lampje of stekker, ga dan naar een RV handel welke ook losse onderdelen verkoopt en vraag wel om een bonnetje. Dit is dan weer terug te claimen bij de verhuurder. Wij mochten zelf tuinstoeltjes kopen omdat er niets meer aanwezig was in het verhuurstation en de kosten werden van de eindafrekening afgetrokken. Spreek dat soort dingen nog even goed af voor vertrek tenzij alles op papier is geregeld in het verhuur contract.

Als er onderweg onverhoeds ernstige storingen optreden dan is er meestal een speciaal telefoonnummer wat kan worden gebeld om overleg te plegen. Ook een lekke band valt hier vaak onder. De verhuurder zorgt dan dat er adequate hulp komt of geeft aanwijzingen waar naartoe moet worden gereden om de storing door specialisten op te laten lossen. Laat door hulp biedende mede kampeerders niet te veel rommelen aan de apparatuur. Je weet nooit of dit ten goede komt aan de RV, maar kleine zaken kunnen vaak met wat hulp worden opgelost. Bedenk wel dat een Canadees met een RV vaak een doorgewinterde kampeerder is en een RV kent als zijn broekzak. Toch is enig voorbehoud gewenst in verband met de verzekering en het afgesloten contract.

Terug naar praktische informatie

7 Onderweg en laatste dag

Nu alles van en aan de RV een makkie is geworden is de rest van de vakantie tocht één groot avontuur.

Onderweg stoppen op een mooie plek om een kop koffie te drinken of iets te eten is natuurlijk een gemak van een RV. Niet hoeven te zoeken naar een toilet of als de honger toeslaat naar een restaurant maar gewoon, lekker alles bij de hand. Voor vertrek uit Nederland is het vaak mogelijk om bij de Amerikaanse of Canadese ambassade informatie op te vragen over wegen, campgrounds, motels en events. Voor het plannen van een trip zijn dit natuurlijk handige attributen.

Ook een verhuurder zal in het algemeen naslagwerk kunnen leveren. Bij de tourist information is ook vaak allerlei informatie gratis te krijgen. Rijden met een RV is leuk maar het is ook vakantietijd, voor jezelf maar ook vaak voor anderen. Voor jezelf betekent dat ook rust moet worden genoten en niet alleen maar kilometers maken. Voor dat andere geldt dat in het hoogseizoen de campgrounds vol kunnen zijn.

Van tevoren is het vaak mogelijk een reservering te maken maar dan moet je wel op een bepaald tijdstip aanwezig zijn. Houd daar dus rekening mee want niets is vervelender dan weer verder te moeten zoeken. Vakantiegangers in voor- en naseizoen hebben het dan wat gemakkelijker.

Voor elke overnachting wordt een bedrag gerekend in overeenstemming met de geboden accommodatie zoals een full hook-up (elektra, water en riool aansluiting) en eventuele extra's zoals een zwembad, welke varieert van omgerekend € 10,00 tot € 15,00 per nacht (indicatief).

Terug naar praktische informatie

8 Algemene informatie

Om van een onbezorgde vakantie te kunnen genieten is het zaak om gebruik te maken van gerenommeerde reisbureaus en RV verhuurders. Vraag bij een reisbureau naar gidsen over vakanties in Canada, Amerika met RV's. Zoals eerder vermeld is de huurprijs niet altijd het belangrijkste maar wel de staat waarin de RV's worden verhuurd. Dus goedkoop kan duurkoop zijn of in ieder geval ergernissen opwekken. Daar is de vakantie niet voor bedoeld.

Goede verhuurders zijn o.a.: Canadian Motorhome Holidays

  Motor Home Vacations

  Rocky Mountain Campers

  Travel Home RV Vacations

Voor een goede indicatie is het makkelijk om diverse reisgidsen mee naar huis te nemen en zelf alle informatie te kunnen doornemen. De keuze is niet altijd gemakkelijk en garanties voor een gereserveerde RV is er niet. Echter bij de gerenommeerde verhuurders is alles perfect geregeld.

Zorg voor goede verzekeringen voor jezelf en ter plaatse ook voor de huur van een RV. Het zijn kampeerwagens welke toch een aardig vermogen kosten. Schade betalingen zijn dan ook niet goedkoop.

Als je in de drukkere seizoenen gaat rondtrekken zorg dan dat je van tevoren een site reserveert op een campground of in een Provincial Park. Dit is meestal mogelijk maar is gebonden aan een meldings tijdstip. Als je dat niet haalt op een dag vanwege bijvoorbeeld verkeersdrukte dan kun je dit telefonisch nog doorgeven. Als er onverhoeds geen plaats meer is dan worden vaak goede alternatieven aangegeven.

In Amerika en Canada is het heel gewoon om alles af te rekenen via een creditcard. Ook vele campgrounds rekenen via deze plastic kaarten af. Maar zorg altijd dat je wel genoeg cash geld bij je hebt want alleen plastic is niet altijd te gebruiken. In vele Provincial Parks komt een parkwachter ergens in de avond langs om af te rekenen en ze zijn niet uitgerust met allerlei elektronische apparatuur dus is cash het devies.

Tanken van een RV is geen probleem. De tank is meestal keurig afgesloten met een deurtje. Wel opletten of je een benzine of diesel RV hebt. Er gaat in de grotere RV's een behoorlijke slok brandstof maar vanwege de liter of gallon prijs valt het allemaal wel mee. Alhoewel zelfs sommige Amerikanen of Canadezen zullen zeggen dat het je een fortuin gaat kosten om de tank helemaal vol te krijgen. Maar 150 tot 200 liter kost omgerekend misschien € 70,00 tot € 90,00. Dat is natuurlijk niet echt weinig maar in Nederland betaal je dus € 170,00 tot € 225,00. Het verbruik is afhankelijk van de route die is uitgekozen. Op vlak terrein is dat natuurlijk minder dan in de Rocky Mountains maar een gemiddeld verbruik van 1:5 is heel normaal.

Terug naar praktische informatie

Terug naar inhoud    

Ernstige waarschuwing tot slot!

Wees bedacht op een gevoel van hier wil ik nooit meer weg. Dit is pas echt avontuur. Als dit gevoel je bekruipt aan het eind van de reis bedenk dan dat er volgend jaar of nog wat later altijd weer een mogelijkheid is om zo'n reis nogmaals te maken.

Ik als schrijver van dit verhaal ben niet meer van het virus afgekomen en een medicijn is er niet. Gewoon weer teruggaan geeft een tijdelijke verbetering.

Ik heb met dit verhaal getracht een beeld te scheppen van de mogelijkheden welke aanwezig zijn bij het reizen met een RV. Dit verhaal zal zeker niet geheel volledig zijn want er is zo verschrikkelijk veel te vertellen. Als de vergelijkingen tussen een caravan en een RV niet geheel tot zijn recht zijn gekomen dan is dat niet met opzet gedaan.

Wij wensen u veel plezier bij het organiseren van een avontuurlijke vakantie en vertrouwen erop dat de vakantie met een RV zeer plezierig zal verlopen.

Take care.

Terug naar inhoud 

Vakantie verhaal

Foto pagina

Het hieronder beschreven verhaal is door mij eerder gepubliceerd op het Reisweb.

Vancouver Island

14 augustus 1998

Het was weer eens tijd voor ons. Met een camper erop uit. Alles plannen, tickets, huur van een motorhome, routes, ideeën opdoen. Dat is pas voorpret. Na een goede vlucht aangekomen op Vancouver Airport en na het passeren van de immigration (altijd even vriendelijk?)) met het hotelbusje naar het hotel.

Wat doe je als je half dood daar aankomt, natuurlijk, even aan het zwembad in de zon gaan liggen en bijna in slaap vallen. Maar dat was niet de bedoeling. Net zolang wachten totdat je omvalt en dan pas in bed. Dus dat was omstreeks 21.00. Slapen als een blok en de volgende dag weer redelijk fris op.

15 en 16 augustus 1998

Het eerste ontbijt in Canada maar weer. Altijd heerlijk. Lekker 2 dagen rondkijken in Vancouver stad. Een waar plezier want het heeft vele mogelijkheden en er zijn echte terrasjes. Die zie je in Toronto weer niet zoveel.

17 augstus 1998

Vroeg in de ochtend het verhuurbedrijf gebeld maar dit keer werden we toch later afgehaald dan we eigenlijk zouden willen. Maar afijn, in de middag zaten we in een net georganiseerd kantoor met enorme loods. Alle formaliteiten ingevuld, kleine uitleg want het was voor ons niet de eerste keer, en dan maar de koffers lekker uitpakken. Net alsof je thuis bent. Kasten vullen, bed opmaken etc.

En dan rijden naar het eerste doel: de ferry vanaf Tsawwassen naar Vancouver Island. Eerst toch even een beetje wennen om met die 9 meter lengte te manoeuvreren, maar dat went snel. Bij de ferry een kaartje gekocht voor C$ 86.60 en wachten totdat de grote boot aankomt. Een leuke overtocht met mooi uitzicht.

Aangekomen en deboarding is het toch al vroeg in de avond maar nog wel licht. En nu maar de eerste campground opzoeken voor de eerste campground nacht. Even fout gereden maar dan toch de weg naar Thetis Lake. Er was nog wel een site voor ons en in het donker de gehele lengte achter uit een donker gat ingeparkeerd. Bleek 's morgens dat de motorhome kaarsrecht stond. Knap van mezelf vond ik.

 

Eerste campground achteruit parkeren!

 

18 augustus 1998

Na een ontbijt aan de picknick tafel alles ingepakt en vertrokken richting Goldstream Provoncial Park.

Na het vertrek van onze eerste campground hebben we niet ver daarvandaan het Goldstream Park uitgezocht om te overnachten. Maar eerst natuurlijk even allerlei inkopen gedaan in de Safeway, een grote keten van supermarkten. Je hebt wat nodig om zo'n koelkast en vriezer te vullen, ongelooflijk. Maar beter mee verlegen dan om verlegen. Zelfs bij Homehardware een kleine barbecue gekocht met alle benodigdheden. Want zo iets hadden we met de vorige campertocht wel gemist.

Aangekomen bij dit Provincial Park hebben we een mooie site uitgekozen en betalen C$ 9.50 voor een nacht. Even lekker gewandeld en natuurlijk de barbecue uitgeprobeerd. Heeeeeerlijk. Je leeft buiten. Tot 21.30 buiten gezeten en dan is het een beetje tijd om de nacht in te gaan. Vroeg naar bed en redelijk vroeg weer op.

19 augustus 1998

Het is stralend weer als we onze luiken opendoen om 08.00 uur! Lekker buiten ontbeten en na het opbreken, tanks vullen met water en de "grijze" tank legen en we kunnen weer rijden.( de grijze tank is de vuilwatertank onder de camper. De zwarte is voor het toilet. )

We rijden via Mill Bay naar Duncan. Hier doen we wederom wat boodschappen en gaan daarna eten bij de Subway. An Italian BMT classic van 1 foot long! Een soort stokbrood, opengesneden en dan gevuld met kaas, worst en nog eens worst, sla, peper, olijven en ander lekker spul. Daarna nog bij de liquor store wat bier en wijn gekocht en daarna doorgereden via Chemainus, Lady Smith, Nanaimo, Parksville 4A west en Cooms. Daarna door naar Stamp Falls Provincial Park waar helaas geen plaats meer is, maar we mogen tegen betaling wel op de parkeerplaats voor 1 nacht.

Achter de camper loopt een paadje naar de stromende rivier. Daar duiken jongens vanaf 50 meter hoogte de kolkende massa in. Brrrrr. Verder de omgeving enigszins verkent en omdat je daar honger van krijgt hebben we de barbecue, tafellaken en alle andere dingen even meegenomen naar de rivier waar enkele picknick tafels stonden. Wat is er nu leuker dan langs een stromende rivier, midden in de wildernis lekker de barbecue op te stoken. Wat kan dit leven dan aangenaam zijn. Wat doe ik in Nederland?! Het enige waarmee we rekening moeten houden is met een mogelijk hongerige beer. Het is momenteel zalmtijd, augustus, dus je moet daar wel rekening mee houden. Na het eten heerlijk het kampvuur aangestoken. Ook dat is aanwezig bij de picknick tafel. Dit is genieten!!!

 

Stamp Falls campground  

20 augustus 1998

Na een rustige nacht met op de achtergrond het ruisende water van de Stamp River hebben we de volgende ochtend onze kampeerplaats weer verlaten om naar het stadje Port Alberni te gaan. Daar zochten we een laundry op om toch een en ander te wassen. Heerlijk makkelijk. Gooi de was in een machine, zet um aan en loop de deur uit om in de supermarkt verderop in de stad boodschappen te gaan doen.

Alles rustig aan en daarna de was in de droger doen. In tussentijd een kopje koffie in de camper, even rondlopen en klaar is de droger. Dan om 11.00 uur vertrekken we in de richting van Tofino. Dat is een plaatsje aan de westkust van Vancouver Island. Het is een ontzettend mooie route welke door de bergen slingert. Je gaat met een motorhome van 9 meter niet zo hard over deze bergwegen en tussendoor eet je natuurlijk ook een hapje. Zodra er maar een mooi punt is dan even stoppen om echt te kunnen genieten.

Zo rond de klok van 13.30 uur kwamen we aan bij een campground Bella Pacifica. Het is dit keer geen natuurpark maar een gewone privé campground waar met name de Canadezen verblijven om zich aan de beach te vermaken. Prettig natuurlijk voor de aanwezige kinderen. Nadat we een heel klein plaatsje hebben gekregen, want de campground is nagenoeg vol, is het rustig achteruit manoeuvreren om niets te raken. Ook dat lukt weer prima, alles aangesloten en dan maar een heerlijke wandeling langs de pacific ocean. Na zo'n rit is het natuurlijk goed om een stuk te wandelen.

En wat gaan we daarna doen? Natuurlijk, de barbecue komt weer uit de berging. We eten buiten en hebben een grote biefstuk om te roosteren. Was de grootte en de prijs maar zo in Nederland. Te gek. Om 19.00 uur wordt de laatste plaats ingenomen door twee motorrijders. Ze komen helemaal uit Quebec. Die hebben dus al duizenden kilometers achter de rug. We hebben daar enige tijd leuk mee gepraat onder het genot van een biertje.

21 augustus 1998

Maar waarom zijn we in Tofino op een privé campgound? Er is een mogelijkheid om met een boot de oceaan op te gaan voor het spotten van walvissen. Dat moet een belevenis zijn. Om 10.00 uur stappen we aan boord. De tocht gaat eerst langs mooie stukken van het eiland en zien daar voor het eerst arenden in het wild. Machtig mooie vogels om te zien op een tak en te zien vliegen. Daarna is het de oceaan waar een redelijke golfslag is. Gelukkig hebben we een soort polsbandjes gekregen waarmee we niet zeeziek kunnen worden. Of het echt heeft gewerkt weten we niet maar we hebben nergens last van gehad.

En daar komt de eerste kreet. WALVISSEN .

Een eind verder ontwaren we inderdaad iets wat heelgroot is en langzaam weer onderduikt. Zodra we dichter in de buurt komen zien we meer walvissen en de fonteinen die ze spuiten. Wat een geluid. Wat een enorme beesten. Zeker nu we echt heel dicht naast ze varen. Maar wat ruiken we daar? Opeens stinkt het enorm en de crew vertelt ons dat de walvissen behalve fonteinen spuiten ook lucht geven. Nu, dat hebben we geweten. Ondanks dit luchtige voorval blijven we diverse walvissen zien opduiken en weer onderduiken. Je krijgt daar geen genoeg van. Zeker als er een paar met een enorme klap de staart op het water slaan. Bij thuiskomst in Nederland blijkt hoe moeilijk het is om zwemmende walvissen te fotograferen. Soms is het alleen maar water en toch staan er diverse delen van walvissen op. Dat is dus toch leuk voor het fotoboek.

Maar op een gegeven moment wordt het tijd om terug te varen. De kapitein weet dat er een hele groep zeeleeuwen aanwezig is en die vinden we ook lekker liggend op de rotsen. Tjonge wat is dat een leuk gezicht.

Na nog wat omzwervingen komen we rond 13.00 uur weer aan in de haven van Tofino. We maken nog even een foto van de boot. Na een kort wandelingetje stappen we weer in de camper en rijden weer naar de campground waar ook nu weer de camper netjes achteruit wordt geparkeerd.

We eten en drinken wat, de rust keert weer, het is donker en de slaap slaat toe......

22 augustus 1998.

We worden wakker van diverse ochtendgeluiden en besluiten om ook maar uit bed te gaan. Na een lekker ontbijt vertrekken we van deze privé campground naar Radar Hill. Dat is een mooie uitkijk over een deel van het gebied. Daarna rijden we door naar een plaatsje Uncluet en bellen naar Nederland naar een broer/zwager die jarig is. Daar tanken we nog een behoorlijk aantal liters benzine, doen wat inkopen en rijden weer in de richting van Port Alberni. Het is dezelfde weg terug want een andere route is er gewoon niet. We weten dus wat ons te wachten staan op deze bochtige weg door de bergen.

Omstreeks 12.50 uur komen we aan bij Sproat Lake campground waar we midden in het bos een schitterende site vinden. We registreren ons zelf voor 2 nachten zodat de plaats als bezet bekend is en richten onze site in. De camper staat lekker in de schaduw en de picknick table is evenals een stookplaats aanwezig. Dat is weer mooi voor de avond. Enige tientallen meters verderop zowel links als rechts van ons staan nog wat motorhomes. Ook zijn sommigen met een tent of vouwwagen. Dat is dus (bijna) echt kamperen. Maar je ziet ze absoluut niet in het bos, zo dicht is het begroeid en zo'n afstand zit ertussen de sites. Prachtig.

Wij hebben in dit Sproat lake Provincial Park geen aansluiting voor water, elektra en afvoer. Dat is ook niet direct nodig want water hebben we voldoende in de tanks, elektra in de speciale batterijen en de vuilwater tanks zijn nog niet vol. Trouwens, als we water willen innemen kan dat. Er is of zijn centrale watertap punten. Openhaard hout is er in overvloed. Dit ligt in ruime opslagplaatsen kant en klaar in grote brokken te wachten. Het kost niets extra's maar er wordt verwacht dat je niet meer meeneemt dan je per avond nodig hebt. Ter verkenning van dit Provincial Park lopen we een eind en gaan ook naar Sproat Lake wat niet ver daarvandaan ligt. Het is wederom schitterend weer.

Bij het meer aangekomen zien we twee enorme blusvliegtuigen liggen. Het zijn de 's werelds grootste blusvliegtuigen van de Martin Mars waterbombers. Ik hoop natuurlijk dat ze uit moeten rukken want dat wil ik wel eens horen en zien. Er is wel activiteit bij een van de vliegtuigen maar er wordt niet gevlogen.

Er is wel aardig wat activiteit bij de boat launch. Er zijn heel wat Canadezen die een boot en trailer hebben en even gaan varen. Het is dan ook een mooi groot meer met een prachtige omgeving. Als je aan een van de heuvelachtige oevers een huis hebt dat woon je werelds! Het wordt een gewoonte. Het is avond en de barbecue is uitbundig gebruikt en op de achtergrond brand een lekker verwarmend vuurtje. Goed droog hout wat een gloei warmte verspreid en het ruikt zo lekker. Ook andere kampeerders stoken een kampvuur en soms hoor je iemand met een bijl wat kleinere stukken hakken. Een leuk geluid zo in een groot bos. Je merkt wel dat zonder TV, met een barbecue, een kampvuur en de geluiden uit het bos de nacht eerder begint dan thuis in het drukke leven waarbij tijd een rol speelt.

Zzzzzzzzzzzzzzzzz.

23 augustus 1998.

We worden wakker omdat we uitgeslapen zijn en merken dat het schitterend weer is. De zon schijnt uitbundig voor zover we het door de boomtoppen kunnen zien. Na een buitenontbijt zoals we elke dag hebben gedaan besluiten we om een wandeling te gaan maken langs Sproat Lake. Het is niet erg druk maar door het mooie weer komen toch wel wat mensen genieten van het water, de watersport en de mooie omgeving. Wij nemen plaats op een rots uitsteeksel en genieten. Je zou er toch moeten wonen!

Op de wandeling terug ga ik bellen bij een parkwachters kantoortje. Mijn vader is jarig en wij zijn er niet bij. 73 jaar is hij vandaag. Wij bellen via een gecodeerd nummer waardoor wij zonder geld kunnen bellen. De rekening komt gespecificeerd thuis en het is een stuk goedkoper dan via de normale route. Dus kunnen we best wat langer bellen.

We besluiten om bij de camper wat te gaan eten en daar hoor ik een geluid......Het zijn de motoren van één van de vliegtuigen. Ik ren als een gek naar de lake want dat is over en door alles heen toch een kilometer. Ik zal en moet het meemaken. Met een volle maag gaat dat niet zo lekker maar ik haal het. Wat een gebrul van die 4 enorme propeller motoren. Het vliegtuig vaart naar een deel van het meer waar nog meer ruimte is maar dat kan ik niet zien want dat meer loopt in een bocht. Maar je hoort het wel, het vliegtuig gaat op vol vermogen en opeens verschijnt daar net boven het water dat machtige blusvliegtuig. Het komt los en draait in de verte een bocht en komt terug. Lager en lager raakt het vliegtuig het wateroppervlak en schept daardoor de watertanks propvol. Daarna gaat het langzaam omhoog.

Het is duidelijk dat hun hulp is ingeroepen voor een bosbrand. Grappig is dat de watersporters gedisciplineerd ruimte hebben gemaakt. Je wilt wel want wat is een grotere nachtmerrie dan zo'n enorm vliegtuig op het water op je zien afkomen. Het was voor mij een spurt meer dan waard vond ik al lopend terug naar de site.

Ook wij willen van de vakantie en de rust genieten en besluiten om lekker te gaan zonnen langs Sproat lake vlakbij de boat launch. Dat geeft wat reuring en leuk om te zien hoe ze dat allemaal doen. Aan het eind van de middag douchen we ons in een daarvoor ingericht gebouw aan de lake. Het is speciaal voor de kampeerders en de dagjesmensen neergezet. Het is absoluut niet klein en ontzettend schoon. Er zijn diverse douche ruimtes waar je de ruimte hebt om je kleren op te hangen. En het kost??? NIETS. Gewoon heel goed geregeld.

Dit is weer iets anders dan de douche in onze camper. Die ruimte is een bij een meter en de hoeveelheid water kan beperkt zijn als je niet op het waterleiding net bent aangesloten. En dat is zoals eerder verteld in dit Provincial Park het geval. Maar een douche aan boord is natuurlijk wel heel gemakkelijk.

Na een korte wandeling naar onze site is het tijd voor houtskool en andere attributen. De rust keert weer. Het bos wordt stil en heel donker. Op de kampvuren na dan.

Welterusten.

24 augustus 1998.

Na een buitenontbijt omdat het nog steeds prachtig weer is vertrekken we rond 9.00 uur richting Port Alberni om nog eens de laundry te bezoeken en inkopen te doen. Ook koelkast, vriezer, bier en biefstuk moeten worden aangevuld. Onderweg maken we een stop bij Cathedral Grove. Daar is het Mac Millan Provincial Park. Hier staan bomen van enorme hoogte en zijn zo'n 800 jaar oud. Het is mooi om doorheen te wandelen en je te bedenken hoe groot en oud dit allemaal wel niet is. Daarna vervolgen wij onze tocht over de bochtige wegen. We rijden richting Parksville, Cambell River, Courteney. Daar is een internet café en we besluiten om diverse berichtjes te versturen naar familie en vrienden. Na een kleine onderbreking rijden we verder naar Elk Falls Provincial Park waar we om 15.30 uur aankomen. We hebben dus weer aardig wat gereden.

We zoeken een leuke site op wat niet moeilijk is want er zijn niet veel kampeerders. Het is immers het eind van het seizoen en hebben wij de keuze. Na het registreren gaan we eerst de vuilwater tanks weer eens legen en schoon water innemen. Ook in dit park is er bij een site geen aansluiting. Zou ook niet zo heel leuk en economisch zijn in zo'n groot Provincial Park. Ook hier is de ruimte tussen de sites groot. Meer dan 20 meter.

Na een dag rijden is het na de barbecue en kampvuur snel stil. We liggen niet al te laat op bed en worden de volgende ochtend wat later wakker dan we gewend zijn. Het is hier ook zo ontzettend stil.

 

Elk Falls Provincial Park

  25 augustus 1998.

Maar afijn, het is vakantie en we gaan rustig ontbijten. Toch daarna de berg/wandel schoenen aangetrokken en twee trails gelopen. Dat is klauteren, kijken, luisteren naar alles van de natuur en genieten. We doen eerst de beaverpond trail maar treffen hier geen actieve bevers aan. Daarna lopen we nog de nature trail in een temperatuur van 22 graden. Niet al te heet en zeker niet als we door de bossen lopen. We maken ook een wandeling langs de Cambell river. Daar zien we de vissen, forellen, boven de stromen uitspringen en aan de andere kant zit een gestoorde racoon die kennelijk wil overzwemmen. Deze beesten heb je in Canada ontzettend veel. Dit beest begon elke keer als hij het water in wilde ontzettend te krijsen, sprong het water in en zwom een klein eindje waarna hij de kant weer opzocht. Dit ritueel herhaalde zich 6 keer en toen hield dat beest het voor gezien.

Daarna besluiten we nog om een lange wandeling te maken naar de Quinsam river Hatchery. Hier zorgt men o.a. voor nieuwe zalmen en andere vissen die worden uitgezet. Het is een heel bedrijf maar het schijnt nodig te zijn om de natuur wat mee te helpen. Met een helikopter worden transporten uitgevoerd naar de uitzet rivieren. Er zit dan een enorm bassin onder de heli aan een kabel en die laat de jonge vis los op het moment dat dit bassin het wateroppervlak raakt.

Na een wandeling terug en een middag hapje gaan we met de camper naar het stadje Cambell river waar we wel uren kunnen doorbrengen in een groot uitgevallen supermarkt.

Zo'n dag maakt je weer hongerig en geroosterd vlees staat rotsvast op het menu.

26 augustus 1998.

We vertrekken naar onze volgende bestemming maar vullen eerst nog de watertank. Het is niet zo erg ver rijden maar na 1 1/2 uur zitten we in het Strathcona Provincial Park. We vonden een site wat uitzicht gaf op het Buttle lake en de Ralph river. Het is niet zo'n mooie campground als we eerder hebben gehad en er is voor ons niet veel schaduw. Dat is normaal niet zo erg want in onze luxe camper is een airco maar zonder stroom (110 volt )kan die niet werken. Maar in de bijna volle zon wordt het toch wel warm binnen. Wat wel grappig is dat er op enkele plekken op dit terrein handpompen zijn voor fris water. Hiermee kun je dus niet je tanks vullen maar voor de echte kampeerders is het wel gemakkelijk om de water jerrycans en afwasbakken te vullen.

 

  Strathcona Park  

Niet ver daarvandaan kunnen we de Wild Ginger trail lopen. Dat is wederom een schitterend stuk natuur waar je niets of niemand tegenkomt. Onze berg/wandelschoenen komen weer goed van pas. Je kunt merken dat het al langere tijd niet heeft geregend want een riviertje heeft niet veel water. Ik kan dus met een gerust hart over een omgevallen boomstam van zeker 20 meter lengte lopen over een drooggevallen zijrivier. Voor de rest is er voor ons niet zoveel te doen. Een boot hebben we niet achter de camper "hangen" dus de lake biedt ons niets extra's. Maar een dagje minder actief is ook weer niet zo erg. Er is wat te lezen en te schrijven en ook de maaltijden kunnen in alle rust worden genoten.

Ik weet niet meer of de barbecue uit de berging is gehaald maar dat zal wel. Niet dat we alleen maar veel vlees hebben gegeten maar een lap(je) biefstuk of steak is altijd lekker bij de gepofte aardappels en de zomerse salade. Een biertje erbij en wat wenst een mens nog meer. Het enige wat we niet hoeven te regelen is de invallende duisternis. En dan is het aan zo'n meer in de middle of nowere erg donker.

Ook deze stilte heeft ons weer een zeer rustige nachtrust gegeven.

27 augustus 1998.

We nemen afscheid van het Strathcona Provincial Park om naar het midden van het eiland te rijden. Daar ligt een plaatsje Gold River en dat leek ons een leuke bestemming. Rond 11.00 uur komen we het dorp binnen rijden en zien daar direct de tourist information. Dat is wel praktisch want zij weten eigenlijk alles wat wij te weten zouden willen komen. Een van de vragen van ons is of we rekening moeten houden met wildlife. En dat moeten we volgens de dame want er is een cougar gesignaleerd. Niet dat we nu meteen bang zouden moeten worden maar rekening houden met is altijd beter dan een onverwachte ontmoeting.

Een cougar is een poema en die komen hier dus ook in het wild voor. Meestal zie je die beesten in natuurfilms of in een dierentuin misschien maar hier dus gewoon in het wild. En deze cougar was wel erg dicht in de buurt van de bewoonde wereld gekomen.

 

Cougar warning

  Wij zochten een campground en vonden er een genaamd Peppercorn Trail motel & RV park. Wij mochten boven op de heuvel zelf een plaats uitzoeken en later konden we wel komen registreren. De eigenaar bleek een jonge vent die deze campground 6 weken daarvoor van zijn ouders had overgenomen. Zoals ik vaker doe heb ik een aangename conversatie gehad met Graham, zoals hij zich zelf voorstelde. Een enthousiast verteller over Gold River en de wijde omgeving. Ik werd in ieder geval uitgenodigd om de volgende dag gezellig een biertje te komen drinken.

Maar mijn vrouw en ik gingen zoals we gewoon zijn de omgeving verkennen. De berg/wandelschoenen aan en we vertrokken om de Hebber River trail te lopen. Dit is een paadje wat over de rotsen loopt langs de Hebber River. Met recht een klauter paadje maar met een verschrikkelijk mooi uitzicht op de kronkelende rivier beneden in het ravijn. Ook hier heeft de droogte toegeslagen en is de rivier niet zo vol en wild als normaal maar in zeer heldere wat rustigere gedeeltes zagen we enorme forellen zwemmen. Maar met onze ogen gericht op alles wat er om ons heen te beleven viel hadden we toch een beetje het gevoel dat een ontmoeting met een poema nu niet iets waar we op zaten te wachten. Ik had wel een grote stok meegenomen en we maakten wat meer lawaai dan we normaal zouden doen om ons ietwat te bewapenen tegen wildlife. Wij zijn ook dit keer maar weinig echt wild tegengekomen.

Het is nog steeds erg warm met 30 graden. Als we naar Nederland bellen en horen dat alles goed is behalve het weer met 14 graden vinden wij dat we boffen.

28 augustus 1998

Het is heerlijk weer en we besluiten om de Peppercorntrail te lopen. Veel klauteren en klimmen doen weer maar de rivier bied ijskoude afkoeling. Het is een mooie tocht en we vinden dat ook de locals hier maar weer mooi wonen. Na terugkeer in het dorp drinken we gezellig wat op een terras en wij denken dat we de enige buitenlandse toeristen zijn. Het is trouwens een mooie dag om dat biertje te gaan halen bij de campground eigenaar, Graham. Wederom blijkt hij een gezellig prater te zijn en er worden veel leuke foto's getoond van een winter in zijn vroegere woonplaats. Dat is pas winter!.

Zoals elke dag weer valt de avond te vroeg en denken we met veel genoegen terug aan deze mooie dag.

29 augustus 1998

Het weer is niet veranderd. Mooi weer en goede vooruitzichten. We hebben een leuke route opgekregen om te rijden en gaan naar Muchalat lake. De rit is inderdaad leuk maar de gravelroad is een beetje teveel voor onze camper vinden wij. Het hobbelt en bobbelt verschrikkelijk. Net alsof je over een wasbord rijdt. We horen dus af en toe geluiden uit de keukenkastjes komen...... De deurtjes maar voorzichtig openen.

Toch komen we er gelukkig zonder kleerscheuren vanaf want onderweg pech krijgen zou vervelend zijn geweest. Op die weg komen nu eenmaal niet veel mensen en lopen in die hitte is ook niet alles. Een band verwisselen nog minder. We zouden nog veel meer kunnen gaan doen en zien maar zelfs deze maand is tekort om langer te blijven staan. We besluiten dan ook om de volgende dag onze tocht te vervolgen en weer nemen we afscheid van een mooie omgeving en aardige mensen.

30 augustus 1998

Na alles weer in de camper te hebben opgeslagen vertrekken we van Peppercorn campground in de richting van Campbell River om daarna door te rijden naar het noordelijkste puntje van het eiland, Port Hardy. Het is een bekende plaats waarvandaan de mooie ferries vertrekken via de Inside Passage naar Prince Rupert, een stukje onder de grens met Alaska. Het is met al een behoorlijk rit want omstreeks 15.00 uur komen we aan op Quatse River campground. Wederom een mooie campground met veel groen en keuze om een eigen plaats uit te zoeken.

Ook voor gewone vakantiegangers is het weer eens tijd om de wasmachine te laten werken. Deze is aanwezig bij het hoofdgebouw en het is snel achter de rug. We hebben niet zoveel zin meer om ons "druk' te maken de rest van de dag en blijven lekker op onze tuinstoeltjes zitten bij de camper. De barbecue doet de rest en kunnen wij na een overheerlijke maaltijd een wandeling maken over de campground. Elke keer weer gezellig om je mede vakantiegangers lekker bezig te zien op hun site.

Na een toch vermoeiende dag lonkt het bed.

31 augustus 1998

Wat slaap je toch lekker in een rustige omgeving. Bijna nergens van wakker worden in de ochtend. Het ontbijt nuttigen we zoals gewoonlijk buiten en uitgebakken spek met eieren smaken prima. We besluiten om naar Port Hardy te rijden en het nodige te fourageren. Als we aankomen bij een grote supermarkt vinden we een plaats naast de invaliden parkeerplek. Echter wat staat daar nu op het bordje? STORK parking???? Wat is dit nu weer? Boven op het bordje staat een grote ooievaar. Het is een parkeerplek voor aanstaande moeders en pas bevallen moeders. Te gek.

Nadat de koelkast en vriezer weer voldoende zijn gevuld willen we naar Cape Scott rijden. Maar na 1 uur en maar 26 kilometer verder besluiten we om terug te gaan. Deze gravelroad was mogelijk nog slechter dan die vanaf Goldriver naar Muchalat Lake. Het is jammer maar veiligheid gaat voor.

Dus als we weer terugkomen in Port Hardy wandelen we door het stadje en over de boardwalk aan de haven. Omdat het nog vroeg is rijden we naar een plaatsje Port Alice. Wat een rust. Onderweg terug naar Quatse River campground stoppen we bij een rivier en klauteren over de rotsen totdat we midden in de kolkende watermassa staan. De zalmen springen je bijna om de oren. Wat een machtig gezicht is dat. En het zijn absoluut niet de kleinste die je ziet zwemmen tegen de stroom en watervallen op.

1 september 1998

Weer een maand op de kalender voorbij. Gelukkig hebben wij weinig notie van tijd en datum Het enige wat we natuurlijk wel in de gaten moeten houden is dat we de camper weer op tijd moeten inleveren. Volgens ons duurt dat nog een hele tijd. We gaan vandaag naar een schilderachtig plaatsje, Telegraph Cove genaamd. Dat ligt op de route van onze volgende bestemming. We gaan weer richting zuid Vancouver Island. Het blijkt een behoorlijk toeristische trekpleister te zijn. Dit komt met name omdat je vanuit hier met boten naar de killerwales kan varen. Er schijnen tientallen in de buurt te zijn. Omdat wij al walvissen hebben bezocht in Tofino en de prijs behoorlijk is besluiten we om dit keer de wales te laten voor wat ze zijn. We komen vast nog wel een keer terug?

We eten een hapje op het dek van een restaurant en nemen daarna een kijkje bij de vissers die grote vissen staan te kaken. Ze vragen onder het werk door belangstellend waar we vandaan komen. Er ontstaat een geanimeerd gesprek. En dat is nu wat zo leuk is aan dit land. Het ongedwongen met elkaar omgaan.

Omdat de rit naar de volgende campground best nog wat tijd zal vergen moeten we dit kleine plaatsje verlaten.

1 september 1998

Na ons vertrek uit Telegraph Cove rijden we weer over de eerder gereden kustweg in zuidelijke richting. Onze volgende stopover is campground Fisherboy. Omdat dat toch een behoorlijke rit is komen we pas aan omstreeks 17.00 uur. Het is geen Provincial Park campground maar omdat het seizoen nagenoeg over is hebben we een aardige plek en is het niet zo druk. In het hoogseizoen zou het er anders hebben uitgezien en zou het niet onze favoriete campground zijn geweest. We hebben hier een volledige aansluiting want je moet af en toe de vuile tanks legen en spoelen. Na zo'n dag rijden is het best wel even lekker om een wandeling te maken. We vragen in het office of er een leuke wandeling te doen is in het bos en of we rekening moeten houden met wild live. Dat is onze standaard vraag als we ergens naar buiten gaan. En maar goed ook want er zitten diverse beren in het bos. Wij wezen de dame, echtgenote van de campground, op de kattenbelletjes aan de rugzak waarop ze dat een absolute aanrader vond. Nogmaals, beren zijn niet gesteld op menselijke aanwezigheid en het geluid van deze belletjes waarschuwt ze al vroegtijdig op vreemden. Tenzij de wind verkeert staat! Maar we laten ons niet zo snel afschrikken en gaan op weg.

Druk pratend en schuddend met de rugzak. Ook even kijken waar we eventueel naar toe zouden kunnen vluchten als het mis mocht gaan. Dit zijn rare wandelingen. Je gaat voor de natuur en je moet lawaai maken om het te overleven. Toch weten we, al rondkijkend tussen de bomen en struiken door, de rivierbedding te halen.

Omdat we na een vermoeiende rit ook nog even willen zitten in een minder gevaarlijke omgeving besluiten we om via dezelfde weg weer terug te gaan. Getuige het feit dat ik dit verhaal nu zit te typen hebben we het wederom overleefd.

2 september 1998

Omdat we ons motorhome op 6 september weer moeten inleveren hebben we de rit zodanig uitgekiend dat we elke dag een target moeten halen. Dus vertrekken we vanaf Fisherboy campground weer in de richting van Cambell River. Hier waren we op de heenweg ook geweest en wisten we waar we naar toe wilden. Deze rit was niet zo lang als die van de vorige dag dus waren we ook vroeg ter plaatse op Elk Falls campground. Een bekende plek en we bemachtigen doordat het nog vroeg is een site langs de rivier. Stil zitten is niet de bedoeling en we rijden naar de watervallen, The elk Falls.

Na een behoorlijke klim horen we het klaterende watergeweld. Een mooi gezicht zo dat water naar beneden te zien denderen. Maar avontuurlijk als we zijn willen we dichterbij en klauteren over vele rotspartijen heen naar de rand van de waterval. Een Canadese vader wilde van ons wel een foto maken, hij bood dit zelf aan, en zo zitten we dan met z'n tweeën aan de rand van een 30 meter diepe kloof.

 

Elk Falls  

's Avonds zitten we natuurlijk lekker met een koud biertje aan de rand van de rivier en overdenken onze vele kilometers die we inmiddels hebben afgelegd. Straks als we weer eens thuis zijn is het maar weer behelpen met het geluid van het fontein in de vijver van de tuin. Maar we hebben nog wel een aantal dagen voor de boeg met het vooruitzicht dat we nog doorreizen vanaf Vancouver naar Toronto om heel snel even een tante en oom te bezoeken.

In het bos wordt het wat sneller donker dan op een open plek en zitten we naar alle geluiden te luisteren die er maar zijn. En dat werkt rustgevend.

3 september 1998

Ons volgende doel is Courtheney, het plaatsje waar we nog wat emailtjes kunnen gaan versturen. Daarna zoeken we weer een bekende campground op, Sproat lake.

Het al 14.00 als we daar aankomen en hebben volop de gelegenheid een mooie site uit te zoeken. We gaan weer heerlijk buiten zitten om een lunch te gebruiken. Heerlijk veel gebakken uien met tomaat en een goede portie knoflook, zout en peper erover......eet smakelijk. Omdat het nog STEEDS heel mooi weer is gaan we de rest van de dag rusten aan het strandje van Sproat Lake.

Omdat 18.00 uur toch wel weer een tijd is dat iedereen richting huis gaat en het alleen op zo'n strandje toch wel ongezellig is lopen we terug naar onze site, ongeveer 800 meter verderop. Nu kan het nog, de barbecue uitgestald en stoken maar. Dit is momenteel trouwens het enige vuurtje wat er gestookt mag worden want door de grote droogte is er een fire ban. Dit wordt door de parkwachter dan ook goed in de gaten gehouden. We zouden niet graag gebruik moeten gaan maken van de Martin Mars waterbombers die een kleine kilometer verderop in Sproat Lake liggen te wachten.

Dan maar zonder vuurtje maar wel met een gezellige buitenkaars op de tafel is het heel goed uit te houden tot middernacht. Zeker ook omdat het prachtig weer is willen we zoveel mogelijk genieten van de mooie stilte van dit bos, af en toe opgeluisterd door geluiden uit het bos van de paar nog aanwezige kampeerders. Dit maal zonder kampvuurgeluiden en de geur van brandend hout.

4 september 1998

We rijden vandaag naar Port Alberni om voor de laatste keer nog eens de laundry te bezoeken en wat boodschappen te doen. Tevens doen we een poging om de vliegsituatie te onderzoeken want de piloten van Air Canada gaan staken en dat is nu net in de tijd dat we van Vancouver naar Toronto willen.

Het ziet er op dat moment niet zo goed uit en we moeten dus maar nadenken hoe dat is op te lossen. Al terug rijdend naar Sproat lake laten we allerlei opties de revue passeren en van dat denkwerk wordt je in de vakantie moe en gaan we daarom gewoon weer aan het lake liggen. Vakantie is tenslotte ook uitrusten. Denk, denk, denk... als er maar ergens 2 stoelen te vinden zijn richting Toronto. Daarom wijzigen we onze plannen enigszins en denken erover de camper 1 dag eerder in te leveren wat ons misschien een extra gelegenheid geeft om weg te komen. Dat vraagt wat meer improvisatie voor de rest van de terugtocht.

5 september 1998

We moeten nu doorzetten. Om 8.45 vertrekken we in de richting van Nanaimo waar vandaan de ferries ook vertrekken naar Vancouver. Als we daar om 10.30 aankomen, kopen we weer een enkeltje en sluiten aan in de line waar we naartoe worden gedirigeerd. Omdat de boot pas om 12.45 uur vertrekt hebben we tijd om een belletje te plegen naar mijn ouders. We horen dat we er een nichtje bij hebben gekregen en dat alles goed is gegaan. Dat is natuurlijk een beetje onwerkelijk op zo'n afstand van Vancouver Island naar Nederland dus bellen we zuslief zelf maar even om te feliciteren. Als we de boot zien aankomen zoeken we de camper maar vast op want om iedereen nu op te houden bij het inschepen omdat wij zonodig toeristisch willen rondhangen gaat iets te ver.

Ook de terugvaart verloopt prima. Dat kan ook bijna niet anders met dit mooie weer. Omstreeks 14.45 meren we aan in Tsawassen, weer vasteland onder de wielen. Omdat de camper weer schoon moet worden ingeleverd en we nog maar 1 nacht hebben te gaan zijn we aangewezen op een privé campground waar onze belangstelling in het geheel niet uitgaat maar je moet wat. Het is er druk en de motorhomes staan zij aan zij.

We besluiten om na de schoonmaak en het gedeeltelijk inpakken van de koffers nog 1 keer de barbecue uit de berging te halen.

De laatste kooltjes gaan erop en het begint lekker te ruiken.

De laatste maaltijd bij "onze" camper!! Als de barbecue is afgekoeld verdwijnt het veel gebruikte ding met alle attributen in een grote vuilcontainer. Het enige fijne van deze campground is dat er een volledige aansluiting is zodat alle tanks kunnen worden geleegd en gespoeld en dat de airco werkt. Het is nog steeds warm, 27 graden.

We maken een kleine balans op. Het eiland Vancouver heeft een afmeting van 425 x 130 kilometer en wij hebben bij elkaar 2128 kilometer gereden.

6 september 1998

We staan dit keer vroeg op en maken ons laatste camper ontbijt klaar. Het is net pot verteren. Nog even een check of we alles bij elkaar hebben en niets zijn vergeten en dan gaan de laatste kilometers met onze rijdende woning onder ons door. Op naar het verhuurbedrijf.

We zijn ruim op tijd en er staan inmiddels nog enkele huurders te wachten om de motorhome's in te leveren. Als alle formaliteiten achter de rug zijn worden we met een taxi naar de luchthaven van Vancouver gebracht want we gaan toch proberen weg te komen. We denken dat de zondag minder reizigers heeft dan op werkdagen.

We melden ons bij de balie en...... wachtlijsten van heb ik jou daar. Er zijn mensen bij die al 3 dagen staan te wachten om weg te komen. Dan zie je pas hoeveel passagiers er door de lucht vervoerd willen worden. We wachten de rest van de dag of er misschien 2 plaatsjes beschikbaar zijn bij een andere maatschappij maar die kans blijkt nihil.

Dus wat te doen.

We besluiten dan maar om naar het Delta Pacific hotel te gaan waar we in het begin van de vakantie ook naar toe zijn gegaan. We worden met nog meer passagiers daar naar toe gereden en regelen een kamer. Het is jammer maar de doorreis naar Toronto zit er niet in. Jammer, want die tante moet worden geopereerd en niets is zeker of dat allemaal goed gaat. Er is gewoon niets aan te doen en berusten daar maar in. Na zo'n dag wachten op een luchthaven is het goed de avond relaxed door te brengen.

Dus wat doen we, het is nog steeds warm weer, 23 graden, en we rijden met de hotelbus en stadsbus naar Vancouver downtown. We zoeken een gezellig restaurantje uit waar je buiten kunt zitten in Robson street en eten een hapje onder het genot van een koel glas bier. Daarna kuieren we lekker door Robson street in de richting van de bushalte. Moe maar bijna voldaan komen we weer in het hotel aan.

We slapen weer in een gewoon bed. Hebben een ruime badkamer. Ruiken geen campfire's en horen geen dier geluiden van het bos.

Dit is de bewoonde wereld.

7 september 1998

Vanuit het hotel annuleren we de huurauto in Toronto. Omdat het nog lekker vroeg is gaan we weer naar Vancouver downtown. We zoeken een zaak op waar het ontbijt kan worden genuttigd en laten ons oog vallen op Bread and Garden. Heerlijke broodjes, lekkere thee en vers geperst sinaasappelsap en we lezen de krant. Ook dit is lekker leven. Niet vergelijkbaar met de weken hiervoor maar toch.

We moeten even op de tijd letten want in Ontario is het uren later en we willen de familie even bellen om door te geven dat we niet kunnen komen. Mijn echtgenote staat met grote tranen in de ogen naast me in de telefooncel aan de haven van Vancouver. Uit de boeken weten we dat Stanley Park mooi schijnt te zijn en we gaan erop uit om fietsen te huren. We zoeken 2 fietsen uit die passend zijn en zetten de (verplichte) fietshelmen op. Vanaf downtown is het niet zover en al gauw zitten we op de weg die rond Stanley Park loopt.  

Haven en Stanley Park Vancouver  

Er is een gedeelte bestemd voor fietsers en skeelers en een gedeelte voor de wandelaars. Auto's kunnen hier niet meer komen. Zoals bijna alle toeristen doen stoppen ook wij bij de verzameling totempalen om een foto te maken.

Als we de ronde van 10 kilometer hebben afgemaakt leveren we de fietsen weer in om een wandeling te maken langs de haven in de richting van de terminal. Dit is een voormalig expositie gebouw van de wereldtentoonstelling. Daar treffen we een groot Nederlands cruiseschip aan, de Maasdam. Tjonge, dat is pas een boot. Indrukwekkend. De grote toeter gaat en heel langzaam komt de reus los van de wal. Op eigen kracht achter uit het grote water op.

Maasdam in haven Vancouver 

 

Tijdens dit manoeuvreren stijgen en landen er diverse watervliegtuigen alsof er niets in de weg ligt. Ze zijn het gewend.

We besluiten daarna om naar het hotel terug te gaan om de korte broek om te ruilen voor een spijkerbroek. 's Avonds is het toch wat frisser ondanks de stadse omgeving. Echter in het hotel raken we aan de praat met een Canadees echtpaar en we worden uitgenodigd voor een borrel. Gezellig praten we over een heleboel dingen en ook over Nederland.

Maar de stad trekt. Tegen 20.00 uur gaan we toch weer terug. Het is maar een ritje van 40 minuten. We zoeken een restaurant, er zijn er heel erg veel, en besluiten bij Mr Hon naar binnen te gaan. We zijn er eerder geweest en het eten is er prima. De sfeer is niet zoals we gewend zijn in Nederlandse restaurants maar het loopt er gesmeerd. Omdat het wat later is is de ergste drukte voorbij.

                                     

                                                 Mr. Hon, ware lekkernijen.(Vancouver)

Dat was vorige keer anders. Minstens een half uur wachten totdat er een tafeltje vrij kwam. En dat in een restaurant met zeker 130 stoelen!

8 september 1998.

We moeten toch weer eens aan de terugreis denken en bellen met de luchthaven. Er zou een mogelijkheid zijn om op woensdag rechtstreeks naar Amsterdam te vliegen. We moeten toch eens terug dus is dat een goede optie. Met een goed gevoel over de terugreis besluiten we om weer te gaan ontbijten bij Bread and Garden, downtown. We lopen weer heel wat kilometers door de stad en langs het strand van Vancouver. Overal is wel wat te zien en te beleven en we gaan gewoon een paar keer zitten om te genieten van de zee. Ook de inwendige mens wordt niet vergeten dus zoeken we een terrasje op om koffie te drinken en wat te eten.

We besluiten om daarna nogmaals naar de terminal te gaan om te kijken of er nog wat moois te beleven is. Als we daar aankomen wemelt het van de politie en er staan enkele brandweerauto's. Ook zijn er verschillende televisie ploegen aanwezig compleet met rijdende studio's en straalzenders. Wat zou er zijn? Brutalen hebben de halve wereld dus meng ik me tussen al die mensen. Binnen schijnt een man te zijn die in een plastic tas een bom zou hebben zitten. Paniek dus, want aan de terminal zit een groot hotel.

Het heeft een uurtje of wat geduurd maar op een gegeven moment hebben ze de man binnen kunnen overmeesteren.

9 september 1998

Ik begin zowaar verkouden te worden en het wordt erger. Vandaag begint als het goed is onze terugtocht naar Amsterdam. We hopen dat er plek is in het vliegtuig want de staking van de piloten is nog steeds niet afgelopen. Als we het hotel hebben verlaten voelen we nog niet dat het einde van de vakantie is aangekomen. Immers we weten niet of er stoelen voor ons overblijven. We hadden deze vlucht niet gepland. Als alle formaliteiten zijn afgehandeld moeten we toch nog wachten want er zijn inderdaad gestrande passagiers welke al enkele dagen vast staan en naar London moeten. Deze gaan voor maar uiteindelijk komt het verlossende woord: er is voor ons gewoon nog plaats. Dat was de vakantie! We moeten nu echt.

Nog de laatste formaliteit door een betaling aan de uitbreiding van de luchthaven welke alle passagiers moeten betalen en we lopen richting uitgang.

Ik voel me steeds beroerder worden.

Om 18.00 uur komt het vliegtuig los van de grond, zien we Vancouver onder ons wegglijden. De stad waar we een maand geleden waren aangekomen. Het voelt alsof we een moeilijk afscheid moeten nemen. Of is dat toch de zware verkoudheid waardoor mijn ogen waterig zijn? De terugvlucht is vervelend omdat mijn hoofd verschrikkelijk pijn doet en mijn oren werken in het geheel niet meer.

  10 september 1998

Ik ben bijna blij als het vliegtuig is geland op Schiphol. Ik ben gebroken. Mijn echtgenote heeft wat kunnen slapen. Het zit er nu echt op. Ik haal de auto op die op een goede plek staat geparkeerd en een uurtje later zijn we weer thuis. Het valt een beetje tegen zoals gewoonlijk. Alles is kleiner en dichter op elkaar gebouwd. Wat heeft iedereen toch weer een haast. Ik ben eerder en ik sta vooraan zie je ze denken.

Een huis met een puntdak en een voor ons begrip ruime tuin. Alles staat er nog maar toch missen we wat.

Wat zou dat toch kunnen zijn???

Henk en Lenie

Terug naar inhoud                                                                                                                           

 Foto pagina

                           

                                                

                                                   

                                   

                               

 

 

                                

        

        

                       

                                 

               De foto's waren destijds helaas niet op CD beschikbaar, de kwaliteit is daardoor minder.

Terug naar inhoud       

Foto pagina                                                                                                   

 

Pagina update oktober 2002