De Stern in Terherne,

                                                   2e tocht van een vakantieschipper

    

Voorbereiding en vertrek

Onze vorige tocht, september 2001, was, zoals u in een eerder verhaal heeft kunnen lezen, ontzettend goed bevallen.Wij hadden daarom eind 2001 reeds een kruiser gereserveerd bij hetzelfde yachtcharter bedrijf in Earnewald.

Ditmaal een schip van jongere leeftijd met alle comfort aan boord maar het ging ons met name om de plaats van het bed in de achterkajuit. Een in het midden geplaatst bed zodat wij beiden op een normale manier uit en in bed zouden kunnen stappen.

Kort nadat wij onze vakantie in Canada hadden afgesloten ( juni 2002 ) gingen wij ons voorbereiden op de volgende tocht die plaats zou vinden in september 2002. Vanwege een operatie aan mijn rechterhand kon ik enkele weken na de ingreep wel alvast wat route voorbereidingen treffen. De vaarkaart van Friesland en Overijssel hadden we reeds in bezit en dat maakt het uitstippelen een stuk gemakkelijker.

Helaas had ik een complicatie met mijn hand en ging het herstel niet zoals ik had gehoopt.Gelukkig was dit door middel van veel oefenen wel behoorlijk verbeterd zodat onze vaartocht gewoon door kon gaan.

Op 9 september stonden wij op het afgesproken tijdstip klaar om het schip over te nemen. Na het aan boord brengen van de bagage voor 2 weken en een degelijke uitleg was het wel weer even wennen aan het roer, de geluiden en de rust op het water. In de verte achter ons zagen wij reeds een donkere lucht aankomen welke niet veel goeds voorspelde. Onweer. Na een warme septemberdag kan dat voorkomen en het duurde niet lang of het begon ook te regenen. Aanleggen voor de eerste nacht in de Paenster Ee. Onze tocht zou dit jaar wat meer rust kennen en we hadden dan ook vele stops ingelast om ook eens de leuke Friese plaatsjes te kunnen bezoeken. Ook moet er wel af en toe gefoerageerd worden.

Omdat we die dag visite zouden krijgen in Sneek vervolgde wij onze tocht via Akkrum naar het Sneekermeer om vlak bij de Houkesloot een uurtje af te meren. De toerenteller komt niet boven de 1300 en dat vaart heerlijk relaxed. Die avond zouden we “onze vertrouwde “ Jachthaven in Terherne aandoen. Heerlijk knabbelen aan de spareribs in het dorpje in een eetcafé waar we vaker zijn geweest.

Omdat vorig jaar de tocht toch wel een soort race tegen de klok was geweest wilden we een deel van die tocht nogmaals varen. Via een bezoek aan Joure, leuk door de Joustersluis en een ontzettend leuke winkelstraat gingen we in het Tjeukemeer voor de nacht liggen aan de Tsjukepolle. Heerlijk zonnig en absoluut rustig in deze tijd van het jaar. Na een heerlijke nachtrust gingen we via Echtenerbrug naar Ossenzijl en via Kalenberg naar de Walengracht voor de volgende nachtstop. Nagenoeg dezelfde stop als vorig jaar maar nu konden we wat meer genieten.

 Water en water

Ditmaal niet richting Meppel maar bakboord uit naar Giethoorn. Een plaatsje waar we nog nimmer zijn geweest dus aanleggen en fietsen maar. In het oude Giethoorn heeft de tijd kunstmatig stilgestaan. Schattig om te zien met al die oude huisjes, boerderijtjes en slootjes maar waarom staan er zoveel panden te koop?

Na een uurtje of 2 fietsen ( en koffie drinken ) maar weer aan boord en even eten. De bruggen gaan pas weer los om 13.00 uur. Via het kanaal Steenwijk-Ossenzijl gaan we richting het driewegsluis eiland voor de volgende overnachting. Er was nog wel plek maar voor de vrijdag lagen er zeer veel schepen. Er zijn ook nu nog veel schippers aan het recreëren. Maar voorlopig nog water genoeg.

Het schip gaat lekker en ook wij kunnen ons na 1 jaar nog heel goed vinden met de manoeuvres en andere zaken. Dat verleer je kennelijk toch niet zo snel. Oké, van een pak ervaring kun je natuurlijk niet spreken maar toch.

Daarna gaat de tocht terug richting Tjeukemeer in de richting van Sloten om daar ook even een bezoek aan te brengen en dan verder varend in het Heeghermeer een aanlegplaats zoeken. Dit is moeilijker dan we dachten want juist die dag, zaterdag, waren er zeilwedstrijden geweest. Dus waren er met name veel zeilschippers dit hetzelfde Langehoeksepolle hadden uitgezocht. Helaas konden we niet meer in de beschutting liggen en dus dan maar genoegen nemen met een plaatsje aan lagerwal. Maar de wind gaat vroeg in de avond alweer liggen en is het er aangenaam vertoeven. Menig kampvuur werd gestookt en dat gaf ook wel weer een leuke dimensie aan zo’n overnachting. 

Naar het IJsselmeer

De zondag hadden we gepland om in Stavoren te blijven. Bij het afmeren aan een van de gemeentekades en een gezellige wandeling in het leuke dorpje vonden we het beter om die dag de Johan Frisosluis te doen en via het IJsselmeer naar Hindeloopen te varen. Zoveel had Stavoren nu ook weer niet te bieden maar wat ik prettig vond was dat het weer rustig was. Voor het eerst het IJsselmeer op. Dat is voor een vakantieschipper op zijn 2 e tocht toch wel speciaal.

Zoals gezegd, het weer was goed, het was zondag en het was heel druk met allerlei formaten zeilschepen. Ik vond het een heerlijke tocht over het wijde water.

                                                     Een stukje over het IJsselmeer

Met de kaart nabij, wat herkenningspunten op de wal en het kompas ( nu niet echt nodig ) vonden we de vaargeul naar Hindelopen. Daar hebben we overnacht in de jachthaven ( je moet toch ergens liggen ) en hebben heerlijk gewandeld in het dorpje. Het weer was nog steeds uitstekend dus daar moet je van genieten.

De volgende ochtend was er meer wind en moesten we toch echt weer het IJsselmeer op om naar Workum te komen. Binnendoor was met ons schip niet mogelijk. Nu is dit geen moeilijke route dus konden we ook genieten van een ietwat onrustiger vaarwater. Bij het binnenlopen van de vaargeul naar de sluis van Workum kwam de golfslag pal midscheeps en dat was een stukje heen en weer bewegen. Gelukkig stond binnen alles goed en bleef alles heel. Dit moesten we toch ook eens meemaken.

Met 2 kruisers in het krappe sluisje konden we nog even een rustig praatje maken met de sluiswachter. Het ging over de brug en sluisgelden die toch wel duurder waren dan de Almanak aangaf. Hij had begrepen dat bij plaatsjes waar geen bruggelden werden geheven er meer doorvaarten waren. Het derven van dergelijke inkomsten zou weer worden goedgemaakt met het passagieren in die plaatsjes. Voor die stelling is zeker wat te vinden. Ook de brug en sluisgeld administratie kost nogal wat, of niet?

 Jopie

In Workum vonden we een rustige plek om af te meren en de fietsen van boord te brengen.

Het weer was nog steeds goed dus vonden wij dat we het reusachtig troffen. Heerlijk om op een maandag door een rustig dorp te fietsen waarna we een bezoek brachten aan het museum van Jopie Huisman. Onbegrijpelijk wat die man heeft kunnen creëren. Mooie tekeningen, prachtige schilderijtjes, fijne expressies. Jammer dat hij niet meer op deze wereld kan schilderen.

In de middag ging de tocht verder naar Bolsward. Rustige vaart met mooie uitzichten.

Wat opvallend is dat de 5 bruggen die we passeren allemaal behoorlijk meer bruggeld incasseren dan in de Almanak staat vermeld. Die geeft aan  € 0.91 maar dat moet in het echt zijn € 1.25. Een stijging van bijna 40% ! Tja, de bedragen die allemaal worden genoemd zijn ook wel een beetje vreemd. € 0.91 of    1.16 en nog meer van dat soort mooie bedragen. Mijn vrouw heeft een paar plastic potjes waarin de laatste maanden van allerlei kleingeld in wordt bewaard. Je weet niet wat je voor welke brug moet afrekenen dus dat was voor haar elke keer weer met de verrekijker de brugbordjes vroegtijdig proberen te lezen. Afijn, de klompjes gaven verder geen problemen.

Bij Bolsward even scherp bakboord uit om de brug te kunnen krijgen. Deze geeft al direct rood-groen zodat we snel door kunnen en het verkeer op de snelweg niet te lang hoeft te wachten. Niet ver van de brug vonden we aan het begin van een gracht aan stuurboord een mooie plaats aan een langssteiger. Er liggen meer schepen en aan het eind van de middag zijn er nog zeker 5 of  6 bijgekomen. Die moeten de dag erna óf een eind achteruit varen óf zien te draaien. Dat laatste lijkt me niet geheel zeker want die gracht is niet zo breed en er liggen nog steeds schepen afgemeerd. Afijn, wij gaan de stad verkennen en lopen heel wat kilometers af.

Dit keer maar lekker makkelijk een portie Chinees mee aan boord want het is tenslotte ook vakantie. Alle andere dagen was het eten ook niet erg moeilijk maar dat mag voor een paar weken wel. Na een rustige nacht varen we Bolsward bakboord uit en gaan in de richting van IJlst.

Ook dit is een heerlijk rustige tocht en de bruggetjes geven ook hier weer geen enkel oponthoud. In IJlst vonden we een aanlegplaats een stuk voor de brug want wij wilden niet door IJlst richting Sneek. Ook hebben we een heerlijke wandeling gemaakt in dit dorpje met de leuke voortuintjes aan de andere kant van de weg. Hier werd vroeger de was te bleek gelegd. Weet u het nog: zakjes blauw ??!!

                                                           Doorkijkje in IJlst

Omdat het gedeelte een eindje voor de brug wat smaller is en er ook nog schepen lagen afgemeerd is draaien geen goede optie. Dus maar een stukje achteruit varen en dan draaien naar de Wijde Wijmerts. Net bakboord in het Johan Frisokanaal vonden we een rustige plaats om te overnachten. Er was nagenoeg geen beroepsvaart dus viel de zuiging en nagolving nogal mee. Wat een leven!

Omdat we deze donderdag een viertal vrienden op visite zouden krijgen met opstapplaats Terherne ( alweer ) besloten we vanaf het Johan Frisokanaal nog eens naar Joure te varen. Dat was vorige week goed bevallen. We vonden zonder een probleem een aanleg plaats naast de jachthaven en hebben gezellig de winkelstraat doorkruist en een bak koffie gedronken. Ook konden we nog even foerageren voor de komende dagen. Toch is het iedere keer weer een genot om aan boord te stappen, de motor te starten, trossen los en weer weg te varen.

De volgende overnachting zou in het Sneekermeer zijn en we vonden een schitterende plek aan de of het Lytse Griene. We waren voor die nacht de enigen en dat is op zo’n groot eiland ook wel weer een belevenis. De digitale camera heeft ook dit waterlandschap vastgelegd. Rust en ruimte. De stilte doet denken aan Canada. De ruimte is toch iets kleiner, in vergelijking dan, maar toch veel meer dan wij gewend zijn in het “westen”.

Op tijd vertrekken wij de volgende ochtend naar Terherne waar binnen en half uur onze visite zich aanmeld na een autorit van bijna 2 uur. Dan krijg je de opmerkingen: wat een boot, machtig en dat soort dingen. Natuurlijk, het is waar. Wij zijn er een heel klein beetje aan gewend. Omdat stilliggen en koffiedrinken niet de bedoeling is had ik een kleine tocht uitgezet. Via het Prinses Margrietkanaal, Kromme Knillis, Akkrum, Terkaplester Poelen, Goingarijpster Poelen richting Joure, Langweerder Wielen – en vaart naar het Prinses Margrietkanaal en Sneekermeer om een pauze te houden op hetzelfde eiland waar we de vorige nacht ook hadden gelegen. Gewoon even de benen strekken en nog enige foto’s te maken om daarna weer terug te varen naar Terherne.

We hadden in ons “stam eetcafé” een tafel gereserveerd om de dag daar gezellig af te sluiten. Tegen 21.00 uur namen we bij de jachthaven afscheid van onze visite die weer bijna 2 uur voor de boeg hadden. Wij gingen aan boord om nog even terug te blikken op deze gezellige dag.

Inmiddels worden we na weer een rustige nacht wakker op vrijdag en besluiten om naar Grou te varen en ook daar even te passagieren. Een gezellig dorpje met in ieder geval een viswinkel met uitstekende zoute haring. Te vroeg voor een harinkje? Welnee.

De tocht ging verder via het dorpje Warten door de Roggesloot. Wat een klein vaartje is dat in het dorpje. Geweldig leuk om doorheen te gaan. We volgen dit kanaal tot aan Leeuwarden en vinden een aanlegplaats zoals op de vaarkaart aangegeven. Een Duits echtpaar met eigen boot legt ook bij ons aan en de schipper was daar niet voor het eerst. Hij kon mij precies vertellen hoe wij met de fiets naar het centrum konden rijden. Ondanks dat mijn echtgenote een behoorlijk verkoudheid te pakken had zijn we op de fiets gestapt. Onderweg toch nog even vragen en die jongedame heeft ons een eindje voor het centrum toch nog weer opgewacht om het laatste stukje even mee te fietsen. Weer eens in de stad. Druk, gezellig, veel wandelend publiek met daartussen door veel fietsers. Een bruisende binnenstad, dat zeer zeker. Onbegrijpelijk, de eerste keer van ons leven in Leeuwarden en in Canada komen we jaarlijks.

Vreemd om daarover na te denken maar oké, je moet met het varen ook een nieuw doel hebben, of niet?

Politie en brandweer, het einde in zicht

Omdat wij op omroep Fryslan zagen dat er in Burgum een 112 zaterdag werd georganiseerd en dat op onze vaarroute lag zijn we zaterdagochtend op tijd vertrokken.Via het Lange Meer en Schalke Diep weer naar het Prinses Margrietkanaal om na niet al te lange tijd het haventje van Burgum binnen te lopen. Een plaats aan een passanten steiger was geen probleem.In het dorp was het een drukte van jewelste. Alle hulpdiensten waren ruim vertegenwoordigd, ook de waterpolitie.

Ook een oude Rijkspolitie VW kever met een stand-in veldwachter Zwart uit het dorpje “Lenten”, u weet wel, de Kameleon, was aanwezig. Kortom, de organisatie had het goed voor elkaar, inclusief het zonnige weer.

                      In Burgum is ook veldwachter Zwart uit "Lenten"

Wij vertrokken in de middag voor de overnachting naar het Bergummermeer waar de dieptemeter rare waarden begon aan te geven. Rustig aan doorvaren en we konden zonder probleem aanleggen. Een volgende schipper had hetzelfde met zijn dieptemeter maar lag nog zeker 20 cm dieper dan wij dus moesten wij geen problemen krijgen met de diepte. 

Die zondagochtend moesten we hard gaan denken aan het eind van onze vaarvakantie en dus een overnachting die niet al te ver lag van onze Yachtcharter in Earnewald. Via wederom het Prinses Margrietkanaal nog even doorvaren naar Grou, de Paenster Ee en Goingahuister Sloot met zijn 2 smalle keersluisjes, bakboord uit naar de Sijtebuurster Ee en via de Geeuw naar de Alde Faenen om de laatste nacht aan boord te kunnen doorbrengen.

Er is niets aan te doen, ook aan deze vaarvakantie komt een eind. Het inpakken van de koffer en een krat is niet al te tijdrovend. Veel meegebrachte spullen zijn opgebruikt dus is het wat minder dan op de heenreis en geeft ons lekker de tijd om op het achterdek nog na te genieten van de weergoden. Dan is er een stevige bui en zitten we in de cabrio, dan schijnt de zon volop en zitten we op het achterdek maar het is een prachtig gezicht daarboven.

Maandagochtend is het afvaren en aftanken geblazen om het schip keurig op tijd weer af te meren bij het bedrijf. Na een kleine inspectie en een halfuur gezellig napraten met de eigenaar krijgen we dit keer een pracht handdoek met bedrijfsopdruk aangeboden. Een collectors item dat een mooi plaatsje heeft gekregen aan de sierradiator in de badkamer.

Dat herinnert ons dus elke dag aan een fantastische zwerftocht van 14 dagen, ongeveer 53 vaaruren en 350 vaarkilometers, plusminus 50 bruggen en 10 keer een sluis maar kijken we terug op een heel fijne vakantie in eigen land. Maar dan wel vanaf het water en dat is toch anders!

 

            Badlaken van Westerdijk als herinnering                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 

 

 

 

 

            Henk en Lenie

            September 2002                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

            Fotopagina Stern

                                                                                                    © Henk en Lenie 2002