De laatste keer Stern


 

Weer een tocht van de vakantieschipper (2003)

Het is weer zover. De Stern ligt voor ons klaar in de haven van "ons" charterbedrijf in Earnewald. Het zal de laatste reis worden van dit schip want direct na onze terugkomst over 2 weken zal het schip uit het water worden gehaald om het onderschip een verfbeurt te geven en dan op..naar de nieuwe eigenaar. Jammer, want we waren toch een beetje aan dit schip gewend geraakt. We konden lekker op tijd aan boord en alvast de eerste spullen uitpakken. De eigenaar/directeur komt nog even aan boord voor een gezellig onderonsje en na een half uurtje vertrekken we met een rustig gangetje met z’n tweeën in de richting van de Paenster EE. We varen een stukje om want het is heerlijk weer en haast hebben we niet.

Man overboord ??  

De eerste stopplaats is zoals wederom de Paenster EE en ik besluit gezien de windrichting aan te leggen aan bakboordzijde en vraag aan mijn echtgenote de fenders maar vast over de reling te gooien. Had ik dat maar nooit zo gezegd want letterlijk en figuurlijk vloog de eerste fender het water in. Het touw had niet goed vastgezeten. Da's een mooi begin en hebben we er maar een oefening van gemaakt: man overboord. Je komt er dan wel achter dat het toch moeilijker is om te manoeuvreren, rekening te houden met de wind, niet de fender (slachtoffer) te overvaren en rekening te houden met eventueel overig scheepvaartverkeer. Mijn echtgenote hangend aan de trap op het zwemplateau kreeg uiteindelijk het touw te pakken. Een volgend probleempje had zich namelijk voorgedaan: er was geen pikhaak aan boord. Dat is dan lastig iets oppikken bleek. Na dit start incidentje konden we nog heerlijk genieten van de namiddag zon.                                                                                                                                                                     

Na de eerste heerlijk rustige nacht vervolgen wij onze weg via het Pikmeer en Prinses Margrietkanaal naar het Tjeukermeer alwaar we na een rustige vaartocht weer aanleggen in de Tsjukepôle. Maar we liggen niet lang stil want de wind komt op die plek net van de verkeerde hoek dus ik besluit toch om weer even de landvasten los te halen en de boot te draaien. Dat ligt een stuk beter. Na het eten het eilandje in de rondte gelopen. Het valt wel op dat de watersporters een hoop rommel achterlaten. Geen huishoudelijk en dergelijk afval maar......menselijk afval. Kennelijk watersporters die geen toilet aan boord hebben maar toch ergens hun behoefte kwijt moeten. De begroeiing op het eiland ligt dan ook vol met (voorheen) wit papier en ander spul. Jammer, dit lijkt mij niet de bedoeling. Ik zal eens informeren bij de Marekrite vereniging of er ook andere oplossingen mogelijk zijn. 

De volgende ochtend vertrekken we rond 09.00 uur in de richting van Echtenerbrug. Er staat een straf windje maar op de stuurstand zit het lekker beschut. De vaart is ons niet onbekend en we doen het rustig aan. Om 11.00 uur arriveren we bij de Linthorst Homansluis oftewel de Driewegsluis. Niet veel later besluiten we om in de passantenhaven van Ossenzijl een korte stop te maken. Dan hebben we de brug alvast gehad want die gaat voor een uur dicht. Maar helaas, er is geen winkel te bekennen in Ossenzijl, althans, niet die wij zoeken en die we gevonden hadden was ook met middagpauze. Jammer, dan gewoon weer terug aan boord en zakken we af via Kalenberg in de richting van het Giethoornse meer. Daar leggen we aan in "De Riete", een rustig natuurgebied met veel riet uiteraard. Het is heerlijk weer en de temperatuur die middag is niet slecht.

           

         De thermometer geeft dus 26° aan

Wat zit je dan toch heerlijk op de oever, een luie stoel, glas bier, een hapje, een wijntje en genieten van de boten die nog langs komen. Het is niet erg druk maar wel een gezellig gezicht.

 

Vanaf de volgende afvaart volgen we een route die we nog niet hebben gedaan. We gaan naar Blokzijl, Vollenhoven, Zwolse Diep, Zwarte Water, Hasselt, Berkum.

Als je vanaf het Giethoornse Meer naar Blokzijl vaart en vlak voor de brug en sluis van Blokzijl ligt te wachten op groen dan weet je nog niet welk uitzicht je te wachten staat na de sluis. Een ontzettend leuke havenkom. Maar omdat we nog een avonddoel voor ogen hebben genieten we van het uitzicht vanaf de boot. Op naar Vollenhoven. Net voor de brug van Vollenhoven ligt aan bakboord een scheepswerf. Oh, oh, oh wat zagen we een mooi megajacht binnen liggen. Direct na de brug aan bakboord het haventje van Vollenhoven met een havenmeester die scherp oplet. Als je even als passant wil liggen is dat goed. Voor de nacht wijst hij wel een plaatsje aan. Wij zijn even passant en lopen gezellig door het dorpje. Je moet ook wel eens wat boodschappen doen. Rond lunchtijd naderen we de brug bij Kadoelen. Ook de brugwachtster heeft pauze en dus nemen wij die ook. Na dat korte oponthoud gaan we het Zwarte Meer en daarna Zwarte Water op. We passeren het pontje van Genemuiden en Zwartsluis en stoppen rond 15.30 uur in Hasselt. Ook daar gaan we van boord voor een wandeling en een terrasje. Maar de boot trekt. Kom, weer aan boord en proberen we een stuk van de Overijsselse Vecht. Helaas kunnen wij niet onder de brug door bij Berkum ( tuurlijk, radarbeugel en cabrio naar beneden maar dat is me teveel werk nu ) maar we ondervinden het prachtige gebied rondom de Vecht. Een voordeel is dat je hier altijd 2 keer van dat uitzicht mag genieten. De een wat langer dan de ander en wij keren dus al bij Berkum. 

Vanaf dat punt gaan we hard denken waar we de nacht zullen gaan doorbrengen. Dat wordt dus de Noorderkolk in de buurt van Zwolle. Het is diep genoeg maar echte aanleg mogelijkheden zijn er niet. Dat wordt dus aanleggen met de eigen meerpennen vanaf de punt en het achterschip ligt een meter of 2 vanaf de kant. Het is een prachtige plek. Mooi uitzicht, rustig en uitzicht op de weinige scheepvaart in het Zwarte Water. Je kunt in dat gebied heerlijk wandelen en fietsen. Wij gaan wandelen en uitgekomen bovenop een heuvel ( oude stortplaats ? ) hebben we een mooi uitzicht over de wijde omgeving.

              

Een beetje regen en de "grote" stad.

De volgende ochtend is het maar kort varen naar Zwolle. Na het passeren van de diverse bruggen waarvan 1 bediend komen we aan in de gemeentelijk jachthaven van Zwolle. Het ligt direct aan het centrum en er is plaats genoeg. Het zijn drijvende vingersteigers en langssteigers aan de kade muur. Vanaf die achter steiger dus verticaal de trap op om aan wal te komen. Vanaf dat punt liepen we eigenlijk direct de markt op. We hebben nooit geweten dat Zwolle zo'n leuk centrum heeft. We nemen op de terugweg een grote bak kibbeling mee en genieten hiervan en het uitzicht vanaf het achterdek. Het weer is bijna perfect. Even een klein buitje en daarna de zonnebril weer op. 's Avonds nodigen wij oude bekenden uit die aan de buitenkant van Zwolle wonen. Dit is anders op visite gaan dan dat je thuis zit. Het heeft wel iets. De peperbus, een kerktoren in het centrum is 's avonds mooi verlicht en je hebt vanaf het punt waar wij liggen hier mooi zicht op. 

De volgende ochtend zijn we weer even de markt op gegaan, zomaar voor de gezelligheid maar het vooruitzicht om weer af te varen trekt harder. We ontmeren om 10.30. De tocht gaat vanuit Zwolle naar de Spooldersluis om om de Gelderse IJssel op te aan in de richting van Kampen. De contouren van Kampen komen in zicht. De mooie brug in een Hollandse lucht, de skyline van de oude panden en oude zeilschepen. Het is genieten. Het water van de Gelderse IJssel is wat rumoerig met de stevige wind maar we hebben er absoluut geen last van. Vanaf de IJssel gaan we via het Kattendiep het Ketelmeer op. We wilden Schokkerhaven wel eens zien vanaf het water. Maar veel tijd was er niet voor. Vanaf stuurboord werden we opgelopen door 2 mooie jachten vanuit Ossenzijl die onderweg waren naar de Hiswa te IJmuiden. Dat had op dat moment even meer belangstelling maar toch hadden we wel even tijd om Schokkerhaven te zien liggen. De wind was behoorlijk toegenomen en we verwachtten dat het op het IJsselmeer mogelijk nog wat ruiger zou zijn. Na de Ketelbrug gingen de 2 jachten uit Ossenzijl bakboord uit richting Amsterdam en wij stuurboord richting Urk. Een heerlijke vaart op onstuimig water. Het binnenlopen van de havenhoofden van Urk ging dwars op de wind en dat gaf een behoorlijke deining aan boord. Dan maar even een keer of 2 opsteken om er minder last van te hebben. Wat een rust dan als je daar binnen vaart. De sluis in Urk werd bijna direct bij onze aankomst bediend en lag voor ons, 6 meter dieper dan, de Noord Oostpolder. Voor de nacht hadden we een heerlijk rustig plaatsje in de Nagelervaart. Een paar vissende jongens hielpen ons bij het aanleggen. Alleen maar naar het geluid van de alarm gevende dobber is ook niet alles. Het is weer een ander soort aanlegplaats dan anders. Rustig, maar minder spannend.

 

Zondag 

Zondagochtend vertrekken we richting Emmeloord alwaar we een uurtje worden gevangen tussen twee bruggen. Ach, haast hebben we niet, het is droog en zonnig en ook wij gaan eten. Na het passeren van een enkele brug en sluis gaan we naar onze overnachtingsplek. Het werd al door Schipper Cees beschreven. In de Leemvaart kun je goed aanleggen in het Voorster bos en wij wilden dat meemaken. Inderdaad is het een leuke vaart en er zijn aanlegmogelijkheden genoeg. Het dorpje Kraggenburg stelt niets voor maar ze hebben er wel een brievenbus en een snackbar. Het bos is groot genoeg om een lekkere wandeling in te maken. Na een wandeling naar Kraggenburg en later door het bos is het tijd voor een heerlijke pastaschotel met veel ingrediënten. Het glas rode wijn smaakte nog beter. De nacht is stil en wij ook.

 

Een klein stukje op herhaling en veel water.

De volgende ochtend varen we het laatste stukje bos door en komen nu bij de sluis uit die we al eerder hadden gezien maar dan vanaf de andere kant. We passeren we de Voorstersluis en komen op bekend water uit. We zitten nog maar net op het Kadoeler meer of er barst een wolkbreuk los. Het zicht was beperkt en de ruitenwisser kon het water niet aan. Ik schakel de navigatie verlichting in. De weinige schepen die we zien weten het knopje van die verlichting niet te vinden of vinden het weertype nog niet slecht genoeg. Maar afijn, wij zien ze gelukkig nog wel varen. Een kort stukje Zwarte Meer en Zwolse diep en we gaan stuurboord naar het Ganzendiep op via het Scheepvaartgat. Een mooi stukje water en wijds uitzicht maar oppassen dat je niet teveel uitwijkt want het is aan het Zwarte Meer zijde zeer ondiep en vastlopen behoort niet tot onze ideeën. Het Ganzendiep blijkt een heel rustige vaart met mooi uitzicht over het landschap. We passeren de Mandjeswaard brug en besluiten in Grafhorst aan te leggen. Vanaf dat punt is het niet ver fietsen naar Kampen zou je zeggen. De fietsen van boord gezet rijden we richting Kampen en de ANWB borden zeggen dat we goed gaan. Nog 2 kilometer maar. Echter even verderop bij een splitsing van wegen geeft een ANWB bord wel een eigenaardige aanduiding aan. Kampen ligt nu opeens 9 kilometer verder ??? Gelukkig is de praktijk anders en fietsen we over de brug waar we enkele dagen ervoor onderdoor zijn gevaren. Kampen blijkt een leuke stad maar erg veel tijd geven we ons niet. We hebben nog een uitstapje in het vooruitzicht. Met de fiets. Een oud vriendin van mijn echtgenote  zou in de Mandjeswaard wonen en wij denken aan het programma spoorloos. In een winkel vragen stellen, aan een boer die voor de Mandjeswaard brug wacht de naam van de gezochte opgeven en aan de brugwachtster nogmaals. We zitten op het goede spoor!!! Zowel de boer als de brugwachtster leiden ons naar de goede boerderij. Gevonden. Een uur gezelligheid met, voor haar, oude bekenden is zo voorbij en tegen 18.00 uur fietsen we weer naar de boot. We besluiten een klein stukje terug te varen om aan een steiger "Den Brinck" de nacht door te brengen.

     

Een eindje terug.

Het weer is nog steeds prima te noemen. We verlaten de Mandjeswaard, het Ganzendiep en gaan een stukje terug via Vollenhoven en Blokzijl naar het Giethoornse Meer. Omdat we weer een stukje onbekende vaart willen nemen gaan we via het Steenwijkerdiep naar Steenwijk om te tanken. Blijkt daar het tankstation gesloten. Geen ramp want we hebben nog zat voor enkele dagen. Het eerste stuk van het Kanaal Steenwijk-Ossenzijl is heel vol met aangemeerde schepen. Er is zeker wat te doen maar we komen er niet achter wat. Omdat we niet op drukte uit zijn en in de buurt van de weerribben willen overnachten varen we rustig door. De bruggen die gepasseerd moeten worden gaan allen automatisch via een detectie systeem. In de buurt van de Meenthebrug meren we af. Er zijn maar twee andere schepen dus hier kunnen we spreken van ruimte zat. De fietsen gaan van boord en we fietsen naar Kalenberg en via een omweg weer terug naar de boot. Dat maakt hongerig en de wegwerp barbecue gaat de wal op waarna de rook en heerlijke vleeslucht de omgeving teistert. Wij weten daar de oplossing op en genieten van al het lekkers zodat de gewone buitenlucht weer de overhand krijgt. Het uitzicht is ruimtelijk over rietlanden, weilanden en boompartijen. Wat kan varen toch verademend zijn.

 

Naar de stad.

Het is de volgende ochtend een beetje fris maar onder de cabrio warmt het snel op. We besluiten om in Ossenzijl brandstof en water te bunkeren en komen 10 minuten voor sluitingstijd aan bij de Linthorst Homansluis. Omdat het voor ons ook lunchtijd is besluiten we om weer eens een bezoekje aan het Driewegsluis restaurant te brengen. Dat was lekker en gemakkelijk. Aan het eind van de Jonkers of Helomavaart ( hoe verzinnen ze de naam ?!! ) gaan we wederom onbekend gebied tegemoet. Stuurboord uit de Tjonger op. Tegen 15.00 uur zitten we op de Engelenvaart en een half uur later meren we af vlak voor Heerenveen. Weer een stad waar we nooit geweest zijn. De fietsen van boord af en heerlijk peddelen we naar het centrum. Dat is wel een stukje weg maar ach, het is droog en zonnig en we moeten ook wat bewegen. Dat centrum van Heerenveen valt best mee. Je hebt daar misschien wat ideeën over maar toch... Na terugkeer op de boot genieten we zo lang als het kan van de zon.

 

De volgende ochtend is het dichte mist. We wachten dus tot ruim na het ontbijt en de zon prikt snel door de wattendeken heen. De tocht gaat nu langs Heerenveen, Het Deel, Akrumerrak naar de Terkapleisterpoelen en de Goingarijpsterpoelen. Rond een uur of 12.30 leggen we aan bij de Grutte Griene met de neus in de wind. Wat is een heerlijk Wit biertje dan ook weer lekker en ook de volgende barbecue wordt aangestoken. Dit is puur genieten van de omgeving, de rust, het zonnetje en de grote ballonnen die langzaam over drijven (of is het varen ?). Mijn jongste zwager belt op om gedag te zeggen. Hij vertrekt voor enkele weken naar Bolivia om deel te nemen aan een vrijwilligers project. Eind september is de terugkomst verwacht.

Ouders van vrienden van ons wonen in Sneek en omdat we natuurlijk in de buurt zijn varen we naar Sneek. Ook aan de kade in de Houkesloot is volop aanleg gelegenheid. De fietsen worden weer van boord gehesen en op naar de koffie.Daarna doen we nog weer enkele boodschappen en besluiten om via Sneek naar IJlst te varen. We worden verzocht om even te wachten bij de brug totdat tegenliggende scheepvaart zich aanmeld. Dat is wel zo economisch bij deze drukke brug. Bij de brug over de Geeuw moeten we wederom even wachten op tegenliggend scheepvaart verkeer. De laatste boot is een grote rondvaartboot en deze is nog maar net onder de brug door of de brugwachter geeft ons al groen. Opvaren is onmogelijk want het andere schip moet nog tussen de meerpalen door en daar zal ik toch veilig op moeten wachten. Ik geef alvast wat gas en dan begint de brugwachter toch te schreeuwen en te zwaaien. Opschieten, opschieten schijnt hij te schreeuwen en geeft zenuwachtige armgebaren. Ik zie en hoor er niets van onder de cabrio maar mijn echtgenote staat buiten. Een overspannen brugwachter of angst voor agressieve automobilisten?? Ik weet het niet. Hij liet de brugdelen wel zakken terwijl wij er nog onderdoor aan het varen waren. Onverantwoordelijk brugwachters gedrag. Ik had eigenlijk wel zin om aan te meren en de beste man te vragen waar het nu allemaal voor diende maar heb het toch maar achterwege gelaten. Niet veel later varen we door IJlst en vragen ons af waar nu precies de opnames van de Kameleon hebben plaats gevonden. We besluiten dit later maar eens te onderzoeken. Via de Wijde Wijmerts varen we de Wijnsloot in voor een overnachting. Ook daar ligt geen ander schip en is er dus ruimte en stilte genoeg.  

  

We worden wakker met regengeluiden op het dek. Da's niet de bedoeling maar de verwachtingen waren niet slecht voor die dag. Na afvaart en in de Jeltesloot miezert het nog wel maar bij het Johan Frisokanaal is het alweer droog. Via Langweerder Wielen, Oude Weg en Zijlroede komen we aan in Joure. Daar zijn we al diverse keren met de boot geweest dus kennen we de situatie een beetje. Er zijn toch nogal wat schepen aanwezig maar er is nog plaats langs de kant. Anders hadden we als passant even de jachthaven in moeten varen. Nadat we heerlijk door de winkelstraat hebben gewandeld, een hapje hebben gegeten aan boord vertrekken we richting Terherne. Daar is ons "stam" eetcafé en we hadden een plaatsje gereserveerd voor die avond. Nu hebben we vorige keren in de jachthaven van watersportcentrum Mid Friesland gelegen maar nu wilde ik wat anders. We vonden nog één plekje aan een passantensteiger waar we gratis konden liggen tot aan de avond. Het leek wel druk en we hoorden muziek en lawaai. Wat is dat nu in het kleine Kameleondorp "Lenten"? De welbekende dorpsfeesten waren aan de gang dus vielen wij met de neus in de boter. Dorpse gezelligheid dus. Inderdaad was het plein bij de VVV omgetoverd tot superkleine kermis, waterbaan en een muziek gezelschap speelde goede muziek. Er werd zelfs gedanst. Na nog een lekkere wandeling begonnen wij aan de spareribs welke met allerlei bijgerechten weer heerlijk hebben gesmaakt. Omdat het nog lekker licht was besloten wij om weer een plekje te zoeken in het Sneekermeer, de Grutte Griene. We konden met de neus in de wind en dat is wel zo prettig als je stil ligt. De ondergaande zon is werkelijk waar prachtig. Daar hebben we van genoten. Het was weer rustig op het Sneekermeer na een dag van zeilwedstrijden. Voor ons de één na laatste dag. Zondag richting Earnewald om alles in te pakken en schoon te maken ( voorzover nodig ).

 

Laatste dag en droeve gebeurtenissen.

Zondagochtend werden we heerlijk ontspannen wakker aan de Grutte Griene. Het weer zag er veelbelovend uit. Op het bovendek bracht ik alles in gereedheid om na het ontbijt nog heerlijk van de zon te kunnen genieten. We hadden immers niet erg ver meer te varen om in de buurt van Earnewald te komen dus haast was er niet. Uiteindelijk hebben we zelfs de zwemkleding maar weer aangetrokken want het was goed warm daar op het dek. We besloten om nog maar een paar uurtjes te blijven liggen en te genieten. Varen kon later ook nog wel. Inmiddels werden er weer wedstrijd boeien uitgezet voor de zeilers. Tegen de tijd dat er toch nogal wat wolken kwamen opzetten ging de wedstrijd van start en gingen wij met gepaste gang en koers richting van de Terherner sluis. De zeilboten hadden ons denk ik niet eens in de gaten. Via Grou, de Paenster EE, Graft en de Geeuw vonden we een rustige aanlegplaats voor ons alleen in de Alde Feanen. De koffers waren snel gepakt, de voorraad was geslonken, restanten in de daarvoor bestemde container gegooid en waar nodig nog even een sopdoekje gebruikt om de boot spic en span weer te kunnen afleveren. Inmiddels hebben we er 50 vaaruren opzitten in 2 weken tijd. Dat is dus heel netjes. Niet teveel varen, niet teveel aan land, juist goed. Heerlijk rustig en ontspannen genieten van Nederland vanaf het water. Of we dit jaar ook nog in Canada zijn geweest?? ( zie vorige verhalen )Tuurlijk, dat was in mei/juni. Wat is dan het leukste?? Heel moeilijk te beslissen voor de schipper. Die zit het liefst in Canada ( voor altijd ) maar de vrouw liever op een boot in Friesland. Tja, en wat gebeurt er dan? Zeker.

Die maandag leveren wij de boot weer netjes af bij ons yachtcharter bedrijf in Earnewald. Netjes de tanks weer vol. Als dank kregen we dit keer een mooi weerstationnetje met logo en heeft al een plaatsje in huis. Goed in 't zicht. Na vertrek nog even ergens een kop koffie drinken en op naar Hardenberg, naar het ziekenhuis waar mijn schoonvader al enige weken ligt. Het gaat niet goed. Hij heeft me wel herkend. Twee dagen later werden we met spoed teruggeroepen. Mijn jongste zwager hebben we in Bolivia opgebeld met het verzoek terug te keren naar Nederland. Donderdag ochtend heel vroeg is mijn schoonvader overleden. Dit jaar had hij geen kans om weer een dagje met ons mee te varen. Mijn jongste zwager kwam vroeg in de avond op Schiphol aan. Hij had zegge en schrijve 5 dagen in Bolivia doorgebracht. Het vrijwilligersproject heeft hij over moeten laten aan anderen. Wij hadden nog geluk. De vaartocht hebben wij volledig kunnen afmaken. Het was tevens de laatste vaartocht van de Stern als huurschip uit Earnewald.

    

Naar fotopagina Stern 2003